Ey evladım… Bir mürşidi kamile ulaşmakla, iki cihan saadetinin anahtarına kavuşmuş bulunuyorsun…Ne büyük ikramdır, mübarek olsun…
İhtimaldir ki, bu muhteşem yolculuğun başında önce Cemal perdesi aralanır…Kalbinde görünmez şimşekler çakar. Gönül dağlarından ırmaklar akar, virane bağların yemyeşil olur. HAK gülleri açar orda. Kuşlar öter. Sanki manevi bir alemde uçarsın. Bir hafiflik duyar mesud olursun.
Gözlerin ibretle bakar, HAK sevgisiyle dolarsın. Herkese haykırmak istersin saadetini. Fakat her şeyini saklaman gerek, sır tutmak esastır bu yolda. –Bu zamana kadar boşa yaşamışım,dersin. Bütün mahlukata şefkatle yaklaşırsın. Gözlerin nemlenir bazen. Hoş cümlelerle konuşursun. Güzel rüyalarla süslenir uykuların. Daha nice sayısız değişik ikramlar gelebilir. Herkese aynı olmaz. Kula göre değişir.
Kimine hemen yolun başında perde açılır, sırlar dünyasına dalar. Kaybolanın yerini bilir, kabirdekinin halini görür. Evliya olan zatı tanır. Kimi ise ya hiç göremez ya da çok az bulur bunlardan. Kimisi de keramet cinsi fevkaledelikler gösterebilir…

Kendisi yanıp kor olmayan…Başkasının kalbinde ateş yakamaz… Tasavvuf yoluna girdim, tamam her şey güzel olacak, her dert bitecek, ben kurtuldum…gibi yersiz düşüncelere kapılma. Aksine esas şimdi başlıyorsun hayata. Mürid oldum diye hemen tebliğ yapmaya kalkma. Önce yetiş, sonra konuşursun. Hele hocanın yanında sus devamlı. Başkasına ise, sadece çok lüzum eden yerde birkaç güzel söz söyle.

Tasavvuf- tarikat, altın bulma yeri değildir…Altın olma yeridir…Fakat altın topraktan ateşle ve nice kimyevi işlerle ayrılır. Sende kötü hallerinden ve nefsin kafesinden benzer çilelerle ayrılacaksın…

Dikenler arasında gül, çakıl taşları arasında inci ol…Lakin inci olmak hiç kolay değildir. İnci, karanlıklarda… binlerce ton su ağırlığı altında ve istiridye kabuğunun içinde yetişir…

Kömür karbondur…Elmas da karbondur…Elmas, kömürden çok çok fazla zaman yerin içinde, milyonlarca ton ağırlığın altında, sıcaklık-nem gibi işkenceler neticesinde, kömür iken elmasa dönmüştür…Bir daha asla kömür olmayacaktır…Bazı elmaslara da elmas olmak yetmemiştir. Daha ileri götürülüp, elması bile kesen pırlanta elması olmuşlardır…İşte…Hakiki mürşidi kamil, irfan sahibi bunlardır…