Hz.Ali (k.v.) anlatıyor:
"Bir ara Cebrail aleyhisselam,
Rasûlullah’a (s.a.v.) gelmiş. Onlar henüz
birlikte iken Ebu Zerr (r.a.) çıkagelmiş.
Cebrail aleyhisselam onu görünce;
- "Ebu Zerr" demiş. Bunun üzerine Allah
Rasûlü şöyle demekten kendini alamamış:
- "Ey Allah'ın Emîni (Cebrail)! Siz Ebu
Zerr'i tanıyor musunuz?" Cebrail
aleyhisselam:
- "Evet. O göklerde yerdekinden daha
ünlüdür. Oralarda onu tanımayan yoktur.
Bu da her gün iki defa yaptığı duadan ileri
gelmektedir. Melekler ona hayrettedirler.
İstersen çağır da ona o duayı soruver"
deyince, Rasûlullah (s.a.v.), Ebu Zerr'i
(r.a.) çağırmış ve şöyle demiş:
- "Ey Ebu Zerr! Her gün yaptığın dua var
mıdır?" Ebu Zerr (r.a):
- "Evet, anam-babam sana feda olsun, ey
Allah'ın Rasûlü! O duayı herhangi bir
insandan işitmedim. O, sadece Rabbimin
bana ilham ettiği on cümledir. Her gün iki
kere onu söylerim. Bunu da şöyle yaparım:
Önce kıbleye karşı yönelerim. Allah
Teala'yı bir miktar tesbih (sübhânallah
derim), bir miktar tehlil (Lâ ilâhe illallah
derim) ve bir miktar da hamdederim (el-
hamdülillah derim). Sonra da bir miktar
tekbir getiririm (Allâhu ekber derim). Daha
sonra şu on cümlelik duayı yaparım:
‘Allâhümme innî es’elüke îmânen dâimen
ve es’elüke kalben hâşian, ve es’elüke
ılmen nâfian, ve es’elüke yakînen
saadikan, ve es’elüke dînen gıyemen, ve
es’elükel-âfiyete min külli beliyyeh, ve
es’elüke temâmel-âfiyeh, ve es’elüke
devâmel-âfiyeh, ve es’elükeş-şükra alel
âfiyeh, ve es’elükel-ğınâ alennâs’.
Manası:
'Allah'ım! Senden daimi bir iman dilerim.
Allah'ım! Senden korkan bir kalp niyaz
ederim.
Allah'ım! Senden yararlı ilim isterim.
Allah'ım!Senden doğru bir yakin,derinden
inanmak dilerim.
Senden afiyetin tamamını ve devamını
dilerim.
Senden afiyetin gereği gibi şükretmeye
beni muvaffak kılmanı dilerim.
Ayrıca beni kimseye muhtaç etmemeni de
dilerim.'
Bunun üzerine Cebrail aleyyisselam şöyle
dedi:
"Ey Muhammed! Seni hak olarak gönderen
Allah'a yemin ederim ki, ümmetinden her
kimi bu duayı okursa, denizlerin köpüğü,
yeryüzündeki toprağın sayısı kadar günahı
olsa bile bağışlanır. Ümmetinden
rastladığım herhangi bir kimsenin kalbinde
bu dua bulunursa, Cennetler ona âşık olur.
İki melek de devamlı olarak onun
bağışlanmasını diler. Cennet kapıları ona
açılır ve melekler ona şöyle seslenir:
'Ey Allah'ın velîsi, hangi kapıdan istersen
gir Cennet’e."
[Şeyh Hakîm et-Tirmizî,
Nevâdirü’l-Usûl fî Ma’rifeti.