Şöyle anlatılır: Cafer Huldî’nin bir yüzüğü vardı. Bir gün bu yüzük Dicle nehrine düştü. Cafer Huldî kaybolan şeyleri bulmakta tecrübe edilen bir dua biliyordu, onunla dua etti. Yüzüğünü karıştırdığı yaprakların arasında buldu.
Ebu Nasr Serrac demiştir ki: “Kaybolan şeyleri bulmak için okunan dua şudur:
“Ey meydana gelmesinde hiç şüphe olmayan bir günde bütün halkı bir araya toplayan Allah’ım, kaybettiğim şeyle beni buluştur!”
Ebu Nasr Serrac demiştir ki: “Ebu Tayyib Akkî bana ufak bir kitapçık gösterdi, içinde kaybolma duasını okuyarak kaybettiği şeyi bulan kimselerin isimleri yazılıydı. Bu kitapçık pek çok sayfayı içermekteydi.