Cüneyd-i Bağdadi ile Ebu Bekir Şibli hazretleri "rahmetullahi teala aleyhim ecmain" aynı günlerde hastalanıp yatağa düştüler. Hemen bir hekim çağırdılar. Hekim inkarcı biriydi, önce Cüneyd-i Bağdadi hazretlerine geldi, sordu: "Şikâyetlerin nelerdir?" Cüneyd-i Bağdadi hazretleri: "Hiç" dedi ve şikayetini anlatmadı. Hekim, sonra Ebu Bekir Şibli hazretlerine geldi. Aynı soruyu ona da sorduğunda bir sürü şikâyet anlattı. Bir zaman sonra iyileştiler, Cüneyd, Şibli'ye: "Neden bu inkarcıya rahatsızlığını böyle söyledin?" diye sordu.
Ebu Bekir Şibli hazretleri: "
Dost olana dünyada böyle hastalıklar verilir, fakat ahireti mamur edilir, düşman olana ne yapılır! Bilsin istedim. kızmak
Peki sen neden ağzını açmadın, hikmeti nedir?" dedi. Cüneyd-i Bağdadi hazretleri: "Bir hikmeti yok,
sadece dostu düşmana şikâyet etmekten utandım." buyurdu.
