Vatan sevgisi, şehir sevgisi, ilçe, köy ve mahalle sevgisi sünnettir.

Resulullah (sallallahu aleyhi ve sellem)’in Medine’yi sevmesi, Mekke’ye özlem duymasına engel olmamıştı.

Mekke’den gelen Usayl, Mekke’den söz edince Resulullah (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle dedi:

“Ey Usayl, yeter! Bırak kalpler sızlıyor!”

Bilal ise içinden geçen özlemi şöyle dile getiriyordu:

Acaba bir gün Mekke vadisinde etrafımı ızhır ve celil otları sarmış olduğu halde geceleyebilecek miyim?
Bir gün Ukaz’daki Mecenne sularının başına varır mıyım? Şame ve Tafil sularını görebilecek miyim?

Düşünün ki, Bilal'in Mekke’deki anıları, acılarından ibaretti. Defalarca ölümün kokusunu hissetmişti. Öldü diye bırakıldığı olmuştu. Bir köle olarak hayatını sürdürmüştü Mekke’de. Buna rağmen Mekke özlemi çekiyordu. Suyu olmayan Mekke’nin, merhameti olmayan Mekke’nin, kayalık ve dağlık Mekke'nin... Vatan sevgisi, toprak sevgisi, şehir sevgisi, ilçe, köy ve mahalle sevgisi budur işte...

Allah Teala kimseyi sevdiği topraktan mahrum eylemesin! Muhacire her şeyi verebilirsiniz. Ama toprağının yerine hiçbir toprak veremezsiniz. Onu bereketli topraklara koysanız da o, çorak toprağını ve yamaçtaki evini arzular...