Bak çamur olayı da pek ala şöyle olabilir. Oncelikle tum canlilarin sudan geldigi ile ilgili bir ayet var mi, var. Sudan karaya yani topraga cikan canlilar var mı teoride, var. Bakteriler, baliklar, kurbagalar derken bu canlılar karaya çıkıyor, toprakla bütünleşıyor. Insan oluşumuna giden sureçte burada başlıyor, olabilir. Ama canlının sureci daha önceye dayanıyor tabi.

Allah ol der olur her sey. Tamam. Allah zaten teee en başta ol demişti ve süreç başlamıştı. Yani bazı arkadaşlar diyor ki toprağa üfledi Allah, hemen o anda insan denen canĺı yerden biter gibi bitiverdi. Yahu Allah'ın doğa kanunlarına ters bir kere bu. Şu an bak, dağlara, taşlara, okyanuslara, göllere. Bunların oluşması için milyonlarca yıl geçmiş, her seyin oluşması için bir zaman sözkonusu. Bana bir tane dağ goster hemen bir günde oluşan. Bana bir tane insan göster bir günde büyüyen, saçı sakali çıkan vs vs Şimdi bir hayatın içindeyiz ve nihai sonun gelip çatması için bile bir zaman gerekli. Yani diyecegim ateizmle ilişik bir evrimden bahsetmiyorum ben.

Mesela aynı kişi insanın topraktan bir günde meydana geldiğine kafası basıyor ama insana en çok benzeyen tür olan maymunla akraba olabileceğine basmıyor. Ben şimdi soruyorum, inançlarınızı ve önyargıları bir kenara bırakarak kendinize sorun. Çamur ve insan mı daha çok birbirine yakin yoksa maymun ve insan mı?

O yuzden diyorum ki geçmiste, yuzyıllar önce, bilim günümüzde oldugu kadar gelişmemişken yapilan dini yorumları takip etmek yerine olaya daha hakim olmayı tercih etmemiz lazım. Fikirlere ve düşüncelere açık olmak bizim en hayati görevimizdir, diye düşünüyorum. Yani Kur'an'dan ayet göstereceğimize saptanmış bulgular uzerinden gitmemiz gerek esasında. Elbette ayetle de tasdik edilir ya da tasdik edilmez akabinde. Yani inanç ve bilim birlikte yürürse büyük yol katedilir demek istiyorum kısacası.