@[Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak için TIKLAYIN...] bende hem artı hem eksi yanı oldu. Gerçi aslında eksi demiyelim ama birden oldu.. Artı yani hep ferah içindeyim daha yumuşak daha hoşgörüşlü oldum önyargı aşırıydı bende onu azvda olsa indirdim sürekli otururken yatacagım zaman yolda bi yere giderken devamlı zikirmatik elimdeydi bazen sayısız okudum. Başta çok skılıyodum ama bırakmam için vesveseydi biliodum. Dünyaya bakış açım direk değişti herşey boş düşünün kıyafet almayı çok seven ben almıorum artık zaten bisürü var diorum hersey bitecek değersiz oldugunu düşünerek bıraktım. Eksi yanı ise devamlı ölümü anar oldum başkaları seninki hastalık olmuş desede bi yandan iyi bi yandan kötü. Kenarlara not edindim her an ölebilirsin diye. Çünkü bunları gördükçe gıybet yapmamaya calışıorum dünyalık hersey basit gelio arkadaşlarımla görüşmek dışarı çıkmak istemiyorum çünkü onlarla oturdugumda ya birilerinin ölü etini yiyoruz ya dünyalık Allah kelamı yok. Sana Allahı hatırlatanların yanında ol diorum bakıorum kimse yok. Ve hergün ölüm rabıtası yapmaya başladım ağlıorum sonra ailemin ölümünü düşünüyorum ağlıorum velhasıl hergün ölcem günahım çok diyerek geçio zamanım. La İlahe İllallah bi nevi dünyanın boş olduğunun maneviyatını yükledi bana.