Ego, küçük benlik, sinir sistemimizin insan vücudu dediğimiz bu kutsal tapınağı korumakta mükemmel olan bir yönüdür. Bununla birlikte, kişi, öncelikle kendi kalbinin derinliklerinde bulunan İlahi Varlığın o küçük sesinin iç rehberliğine güvenmek yerine, egoya çok fazla güvenmeyi öğrendiğinde hayatı kolayca sapar.

Hepimizin, İlahi Huzurun doğrudan deneyiminden zevk alan aşk, uyum ve güzellik harikasında eğlenmeye derin bir içsel gereksinimimiz var, ancak ego tarafından dünyevi meselelere, özellikle de sonsuz ben-merkezli odaklara kolayca odaklanabiliyoruz. egomuzun konuşması.

İki yaş civarında, bir bakıcının sürekli dikkatine bağlı olmayan bir yaşam için gerekli becerileri öğrenmeye başlama zamanı geldiğinde, her birimiz bir benlik duygusu ve karşıt bir diğeri duygusu geliştiririz. Ne yazık ki, bu erken gelişim aşamasında uygun manevi rehberlik olmadan, birçoğumuz öyle güçlü bir benlik merkezli ego geliştiririz ki hayatımızda kendi Gerçek Doğamız için çok az yer vardır veya hiç yer yoktur.

Psikologlar genellikle egoyu zihnin dış dünyayı deneyimleyen ve ona tepki veren kısmı olarak tanımlarlar. Ego, insan vücudunu beslemek, korumak ve korumak için çok değerlidir, bu da onun için yaratılmıştır. Yemek yemeliyiz. Bedensel işlevlere katılmalıyız. Vücudu zararlı koşullardan korumamız gerekir. Gerçekten de, egonun, ego için harika ve uygun işlevler olan tüm faaliyetleri izlemek ve koordine etmek için harika bir şekilde tasarlandığına inanılırız.

Gerçekten de, ego'nun benlik için bir sınır tanımı çok yararlı olabilir ve ellerimizi ateşe tutmamak veya ayağımın üzerine ağır bir şey düşürmemek gibi değerli dersler öğrenmemize yardımcı olabilir. Geçmişten öğrenmek, geçmişte zararlı olanı yapmaktan kaçınmamıza yardımcı olabilir ve ego'nun vücuda zarar verebilecek durumları izleme ve bunlardan kaçınma yeteneği ideal olarak oldukça faydalıdır.

Bununla birlikte, ego gevezeliği ile meşgul olduğumuzda ve kalbin sakin saf derinliklerinde sürekli olarak akan İlahi Varlığın harikalarını unutursak, hayat giderek zorlaşır.

Egonun çeşitli yönlerini analiz etmek için birçok farklı yöntem oluşturuldu ve egonun bileşenlerini tasvir etmek için çok çeşitli modeller önerildi, ancak bu manevi çalışmanın amaçları için, gerçekten tanımamız gereken tek şey doğa ego aktivitesinin günlük hayatımıza getirdiği sonuçların Yani, ego faaliyetinin sonuçlarını gözlemleyerek neyin değiştirilmesi gerektiğini tanımayı öğrenebilirsiniz. Eski deyişle: "Yaptığınız şeyi yapmaya devam ederseniz, elde ettiğiniz şeyi almaya devam edersiniz."

Ego çok faydalıdır ve insanlık için büyük planın bir parçasıdır. Bununla birlikte, ego çok baskın hale geldiğinde ve benliğin benmerkezci yönleri ile o kadar meşgul olunca, bu düşünceler İlahi Huzur'a dikkatimizi çeker, o zaman hayat dengesiz olur ve böyle dengesiz bir ego kaçınılmaz olarak büyük acılara neden olur .

Ego, vücudun sağlığını ve güvenliğini sağlamaya yardımcı olduğunda, bu iyi bir şeydir. Ancak ego ve onun sürekli drama ve başıboş konuşması kişinin hayatına hükmetmeye başladığında, ego, Gerçek Doğa'mızı perdeleyerek kişinin şu andaki katılım yeteneğini kısıtlar, böylece günlük yaşamın zorlaşmasına ve rahatsız olmasına neden olur. Hayat harikulade bir mucize ve zevkle doldurulmalı, gereksiz mücadele değil.

Varlık Olarak Ego



GÜL1

The ego, the little self, is an aspect of our nervous system which is excellent at protecting this sacred temple which we call the human body. However, one's life easily goes astray when one learns to rely too heavily upon the ego, rather than primarily relying upon the inner guidance of that still small voice of Divine Presence which resides in the depths of one's own heart.

We all have a deep inner need to revel in the wonders of love, harmony and beauty, enjoying the direct experience of the Divine Presence, yet we are easily sidetracked by the ego into focusing undue attention on worldly matters, especially the endless self-centered chatter of our ego.

Around the age of two, when it is time to begin to learn the requisite skills for a life not dependent upon the constant attention of a caregiver, we each develop a sense of self and a contrasting sense of other. Unfortunately, without suitable spiritual guidance during this early developmental stage, many of us develop such a powerfully self-centered ego that there is little or no room in our life for our own True Nature.

Psychologists often define ego as that part of the mind which experiences the outside world and reacts to it. The ego is very valuable for nourishing, maintaining and protecting the human body, which is what it was created to do. We need to eat. We need to attend to bodily functions. We need to protect the body from harmful conditions. We are indeed blessed that the ego is so marvelously designed to monitor and coordinate all of those activities which are wonderful and appropriate functions for the ego.

Indeed, the ego's definition of a boundary for the self can be very useful, and can help us to learn valuable lessons such as not to stick our hands into the fire, or not to drop anything heavy on our foot. Learning from the past can help us to avoid doing what was harmful in the past, and the ability of the ego to watch for, and avoid, situations which could cause harm to the body is, ideally, quite beneficial.

However, when we become preoccupied with the chatter of the ego, and forget about the wonders of Divine Presence which continually flow in the calm pure depths of the heart, life becomes increasingly difficult.

Many different methods have been created to analyze various aspects of the ego, and a wide variety of models have been offered to depict the components of the ego, but for the purposes of this spiritual work, all that we really need to recognize is the nature of the results which the activity of the ego is bringing into our daily life. That is, one can learn to recognize what needs to be changed by observing the results of the ego's activity. As the old saying goes: "If you keep doing what you're doing, you'll keep getting what you're getting."

The ego is very useful, and is a part of the grand plan for humanity. However, when the ego grows too dominant and we become so occupied with the self-centered aspects of the ego that those thoughts eclipse our attention to the Divine Presence, then life is out of balance, and such an unbalanced ego will inevitably cause great suffering.

When the ego is relied upon to help maintain health and safety of the body, that's a good thing. But when the ego and its incessant drama and rambling chatter begins to dominate one's life, then the ego restricts one's ability to participate in the present moment by veiling our True Nature, thereby causing daily life to become difficult and troubling. Life should be filled with awesome wonder and delight, not undue struggle.

The Ego as an Entity

__________________
Be like the sun for grace and mercy. Be like the night to cover others' faults. Be like running water for generosity. Be like death for rage and anger. Be like the Earth for modesty. Appear as you are. Be as you appear.