Hallac-ı Mansur
Hallac-ı Mansur'u (rehimehullahu) seksen gün hapsetmişler,
İmam-ı Şiblî (rehimehullahu) bir gün ziyaretine gitmiş ve «ey Mansur, Muhabbet
nedir» diye sormuş. Mansur «bu soruyu bana bugün değil, yarın sor» demiş.
Ertesi gün olunca Mansur'u zindandan çıkarırlar, ve üzerinde boynunu vurmak
üzere yere yaygı yayarlar, bu sırada İmam-ı Şibli çıka gelerek karşısında dikilir.
Bu anda Mansur ona seslenir,
«ey Şiblî! Sevginin başı yangın, sonu ise ölümdür.
Hallac-ı Mansur'un nazarında Allah'dan başka her şeyin batıl olduğuna kesin
kanaat gelince ve yalnız Allah'ın hak olduğunu bilince, hak isminin onun kendi adı
olduğunu unutmuş ve sen kimsin sorusuna muhatap olunca «ben hakkım» diye
cevap vermiştir
__________________
-Eğer duanız olmasa RABBİMİN katında ne ehemmiyetiniz var.
-Başınıza gelen her musibet kendi yapıp ettikleriniz yüzündendir;kaldı ki Allah birçoğunu da bağışlar.
|