Bir iyiliği emir veya kötülükten nehiy gibi dinen övülecek bir sebep yokken devlet adamlarının kapısını aşındırma. Bir gün Tabiûnun ileri gelenlerinden Ahnef b. Kays (rahmetullahi aleyh), zamanın halifesinin yanında bulunuyordu. Mecliste çok şey konuşuldu, Ahnef devamlı susuyordu. Halife ona dönüp, niçin konuşmadığını sorunca Ahnef: “Yalan söylesem Allah’tan korkuyorum. Doğruyu söylemeye senden çekiniyorum. Onun için susuyorum” cevabını verdi. Aslında bir yanlış yapılırken sükût etmek ve gücü varken müdahale etmemek insanı vebale sokar.

İçin dışına, sözün özüne, amelin düşüncene uygun olsun. İçinin dışından güzel olması, dışının içinden güzel olmasından iyidir. Allah Teâlâ’nın seni bilmesi yeter. Halktan bir şey bekleme. Halk içinde Hak ile beraber ol. Yüksek hallerini insanlardan gizle. Ashabtan Zübeyr b. Avam (radıyallahu anh) derdi ki: “Halktan gizlediğiniz kötülük ve kusurlarınız olduğu gibi, onlardan sakladığınız hayırlı amelleriniz de olsun.” İmam Şaranî (kuddise sırrahu)
Alıntı.. .