Bir keresinde Süleyman aleyhisselâmın tahtına tersinden bir rüzgâr esti. O da:

- Ey rüzgâr doğruluktan ayrılmasana¸ diye onu ikaz etti. Rüzgâr:

- Ey Süleyman¸ asıl sen doğruluktan ayrılma. Sen doğru oldukça ben ters esemem¸ karşılığını verdi.

Sonra Süleyman aleyhisselâm bir baktı ki başındaki tacı da eğilmiş... O¸ tam sekiz defa tacını düzeltti ama her keresinde taç kendiliğinden eğiliyordu. Sonunda taç şöyle dedi:

- Beyhude gayreti bırak! Beni yüz kere de doğrultsan sen doğrulmadıkça ben de doğrulmam.

Bunun üzerine Süleyman aleyhisselâm kendi kalbine nazar etti ve gördü ki orada bir (Peygamberlere mahsus hatalardan sayılan zelle) beşerî eğrilik var. Hemen tevbe edip onu doğrulttu. Bundan sonra başındaki taç düzeldi. Öyle ki Süleyman aleyhisselâm denemek için onu kasten eğrilttikçe taç kendiliğinden doğrulurdu. Eğer sende de bir gam zuhur ederse sebebi kendinde ara başkasını itham etme! Firavun gibi olma ki o dışarıdaki çocukları öldürüyor ama kendi düşmanını/ Hazreti Musa'yı/ sarayında besliyordu. Ey Firavun sen ne zamana kadar suçsuzları öldürecek¸ düşman nefsini besleyeceksin! Ne zamana kadar aybı dışarıda arayacak kendi aybını büyüteceksin!

Mevlâna Celâleddin-i Rûmi
Kuddise Sirruh