Cenâb-ı Hak buyuruyor:

“Gündüzün iki ucunda, gecenin de ilk saatlerinde namaz kıl. Çünkü iyilikler kötülükleri (günahları) giderir. Bu, öğüt almak isteyenlere bir hatırlatmadır.” (Hûd, 114)

Resûlullah buyurdular:

“Beş vakit namaz, herhangi birinizin kapısı önünde gürül gürül akan ve içinde günde beş defa yıkandığı ırmağa benzer.” (Müslim, Mesâcîd 284)

YAPRAK GİBİ DÖKÜLEN GÜNAHLAR

Büyük tâbiîlerden Ebû Osman en-Nehdî anlatıyor:

Bir gün Selmân-i Fârisî ile bir ağacın altında oturuyorduk. Selman ağaçtan kuru bir dal kopardı ve onu yaprakları dökülünceye kadar salladı. Ben de kendisine bakıyordum.

“Ebû Osman! Dedi. “Neden böyle yaptığımı sormayacak mısın?” Ben de:

“Neden öyle yapıyorsun?” diye sordum. Şunları söyledi:

“Bir gün Peygamber Efendimiz ile böyle bir ağacın gölgesinde oturuyorduk.

Benim yaptığım gibi, ağaçtan kuru bir dal kopardı ve onu yaprakları dökülünceye kadar salladı. Sonra bana dönerek:

“Selman!” buyurdu. “Neden böyle yaptığımı sormayacak mısın?” Ben de:

“Neden öyle yapıyorsun, Yâ Resûlallah?” diye sordum.

“Bir Müslüman güzelce abdest alır ve beş vakit namazı kılarsa, günahları işte bu yapraklar gibi dökülür” buyurdu. Ardından da şu âyeti okudu:

“Gündüzün iki ucunda, gecenin de ilk saatlerinde namaz kıl. Çünkü iyilikler kötülükleri (günahları) giderir. Bu, öğüt almak isteyenlere bir hatırlatmadır.” (Hûd, 114)

Zaten bu âyet de ilgi çekici bir olay üzerine inmişti:

Sahâbeden biri yabancı bir kadını öpmüş, daha sonra yaptığına pişman olmuş, Resûl-i Ekrem’in huzuruna çıkarak bu günahtan nasıl kurtulacağını sormuştu. Resûlullah Efendimiz, ona bir şey söylemedi. Çok geçmeden bu âyet nâzil oldu.

Sorusunun cevabını Allah Teâlâ’dan alan sahâbî:

“Ey Allah’ın elçisi! Bu af sadece bana mı özel!?” diye sordu. Efendimiz de:

“Hayır. Herkes için” buyurdu. (Buhârî, Mevâkît, 4; Tefsîr 11/6; Müslim, Tevbe 39-43;)