Allah'ın ayetlerini dinleyince kalbimiz neden ürpermiyor?

İnfak edecek bir şey bulamadığımız için göz yaşlarımız neden sel gibi akmıyor?

Zira kalbimiz korku filmleri ile ürpermekten tüm ürperti hakkını kaybetti. Dizi ve filmlerde evden kaçan kızların sevgilisine kavuşamamasından korktuğumuz için korkularımız kalmadı. İzlediğimiz ve ayyaşın içkiye bağımlı olduğu gibi filmleri ve dizileri kaçırmaktan korkuyoruz... Ne de çok korkumuz varmış bir bilseniz! Sıra Allah'ın ayetlerine gelinceye kadar korku diye bir şey kalmıyor.

Gözyaşlarımız kurudu. 2 saat süren bir dizideki aptal kızın hareketlerine ağladık. Aptalca işler yüzünden evini barkını terk eden kızlara ağladık. Evlendikten yıllar sonra eski sevgilisiyle karşılaşan ipsiz sapsız ne iş yaptığı belli olmayan tığ gibi delikanlının haline ağladık. Düşen dolara ağladık. Tırmanışa geçen altına ağladık. Dizide iki erkeği idare etmeye çalışan genç kızın nasıl bir çıkmaza girdiğine ağladık. İki erkeğe de yazık olmasın diye ağladık. Filmde kocasını aldatan kadının zina ettiğine, pardon sevgilisi ile yattığına ve foyasının ortaya çıkmasına ağladık. İşteyim deyip karılarla fingirdeşen adamın eve geç saatlerde gelmesine ve yine de eşini seven namussuz adama ağladık...

Ne çok ağlayacak şeyimiz varmış meğer... Hep fantastik, hayali, düzmece şeylere ağladık. Yalan aşklara, zina yapamamasına, kocasını aldatamamasına ağladık. En iyi futbolcumuzun bilek kemiğinin incinmesine ağladık. Hem de enkazda sağlam bir yeri kalmayan onca çocuğa ağlamadığımız kadar...

Gözyaşlarımız o kadar sahte ve yalan şeylere ağladı ki, gerçek şeylere ağlamayı utanç olarak görüyor. İnanın kaçırdığı otobüse ağlayanlar, perişan haldeki ümmete ağlamıyor.

Ne yalan dünyalarımız varmış meğer, gerçeklerin yerine koyduğumuz... Hayatımız yalan olmuş. Hayallerimiz de yalan... Savaş haberlerini çekirdek yiyerek izleyen ve oturduğu yerden ölenlere akıl veren bir kitle olduk. Gece yarılarını şehrin veya ülkenin pis insanlarının pis dünyasını izleyerek getirdik. Gecesi böyle olanın, gündüzü nasıl olacaktı ki?

Tüm heyecanımız da milyoner olmak isteyenlerin müziği ile yitirildi. Adrenalin seviyemiz doruğa çıktı. Acaba cevabı neydi... Ritmi giderek artan müzik tam da kalbimizi durduracakken, devamı yarın ile bir kez daha ani ölümden kurtulduk...

Ah yarınlar! Hangi yarınlar? Bugünkü yalanların devamı olan yarınlar. Bugünkü sahte öpücüklerin yarınları...

En zoru da nedir bilir misin azizim, azizem! Bugün izlerken acıdığın ve hayatı için ağladığın genç kızın ya da erkeğin finalden sonra başka bir dizide başka bir aileyi yıkmak için bir rol kaptığını görmen... Geçen sezonki tüm ağlamaların ve acıların boşa gitti azizim, azizem...

Gel bu işe bir son verelim. Bırak yarım kalsın bazılarının aşkı ve aldatmacası. Kedi köpek, penguen, bukalemun belgesellerine bağlan!

__________________
Nesimi'ye sormuşlar;
O YAR ile hoş musun?

Hoş olayım olmayayım o YAR benim
Kime Ne!