annemin sadece bir gözü vardı ondan nefret ederdim çünkü bu durum beni çok utandırıyordu annem ailemizi geçindirmek için okulda aşçılık yapardı birgün ilkokuldayken bana merhaba demeye gelmişti yerin dibine girmiştim bunu bana nasıl yapabilirdi onu görmezden geldim ona nefretle baktım ve oradan kaçtım ertesi gün sınıfta bir arkadaşım dediki''eeee senin annenin yanlızca bir gözü var''yerin dibine girmek istedim vede annemin ortadan kaybolmasını istedim bu yüzden o gün onunla karşılaşınca dedim ki''beni gülünç duruma düşüreceğine ölsen daha iyi''annem karşılık vermedi söylediklerim hakkında bir saniye bile durup düşünmemiştim çünkü çok kızmıştım onun duyguları beni ilgilendirmiyordu onu evde istemiyordum çok çalıştım ve Singapur'a okumaya gittim sonra evlendim kendi evimi aldım çoçuklarım oldu ve çok mutluydum ve hayatımdan memnundum birgün annem beni ziyarete gelmişti kaç yıldır beni görmemişti ve torunlarını tanımamıştı kapıya gelince çoçuklarım ona güldüler ona ''evime gelip çoçuklarımı nasıl korkutabilirsin HEMEN BURADAN DEFOL!!!'' diye bağırdım bunun üzerine annem sessizce ''yanlış adrese geldim galiba kusura bakmayın''dedi ve gözden kayboldu birgün mezunlar toplantısı için okuldan bir mektup aldım mezunlar toplantısından sonra sırf meraktan dolayı eski eve gittim karıma''iş seyahatine gidiyorum'' diyerek bahane uydurmuştum komşularım annemin öldüğünü söylediler hiç üzülmemiştim bana verilsin diye annemin bıraktığı bir mektup verdiler ''en sevgili oğlum her zaman seni düşünüyorum Singapur'a gelip çoçuklarını korkuttuğum için üzgünüm mezunlar gününe geleceksin diye çok sevinmiştim ama seni görebilmek için yataktan kalkabilirmiyim bilemiyorum sen büyürken sürekli bir utanç kaynağı olduğum için çok üzgünüm biliyormusun sen çok küçükken bir kaza geçirmiştin ve gözünü kaybetmiştin anne olarak senin tek bir gözle büyümene dayanamazdım bu yüzden sana kendi gözümü verdim o gözle benim yerime görüyorsun diye senin o kadar gurur duyuyorum ki bütün sevgimle annen...''



ALINTI