Sen aşkının sevginin derdine düşmüşsün, ben anasızligin babasizligin kimsesizligin derdine...Hayatlar...

Kendini kullanılmış duyguların ile oynanmış olarak görüyorsun.Hissettim.

Beyninin hayırlısı budur sözüne karşılık kalbinin bundan sonra kime güveneceğim sorusuna cevap bulamamandandir bu sıkıntıların.

Belki de sen Allahın sevdiği bir kuldun ve ileride mutsuz olacağın bir yaşantıdan senin değil de onu sebep gösterip yolunu ayirdi...Bilemezsin.
Sirf o olsun da ne olursa olsun diyecek kadar mı bağlısın?
Hiçbişey sonsuza dek bizimle gitmez.Bir kaç sene sonra bu yazilarina bakip neden boyle düşünmüşüm diyecegine eminim...

Ama şu an zamani değil, zaman bak..Zaman lazım sana da..

Sevdiğim bir söz ile bitireyim,
"Bana içinde hem hüzün hem teselli olan bir cümle söyle:

-Allah iyi kullarını nankörlerle sınar ama onlara yâr etmez"


Allah yardımcın olsun kardeşim.