Şeytân-ı Aleyhillâne’ye Cennetten Kovulunca Her Gün Dayak Atılırdı. Bu Dayağın Acısı, Öbür Güne Kadar Devam Ederdi. Rasülullah Sallallâhû Aleyhi ve Sellem Efendimiz Dünyâya Gelince, “Yâ Rabbi, Âhir Zaman Peygamberinin Hürmetine Benden Şu Dayağı Kaldır?” Dedi. Allahû Teâlâ Hazretleri de, Melekleri Tarafından Dövülen Şeytânın Dayağını Ondan Kaldırdı. Bu Defa Şeytân Aleyhillâne Şöyle Dedi; Yazık Olsun O İnsanoğluna ki Ben Şeytân Olduğum Hâlde Âhir Zaman Nebîsinin Doğumundan İstifâde Ettim de, İnsanoğlu İstifâde Edemedi.

[Mir’at-ı Kâinat]