Bâyezîdi Bistâmî Hazretlerine ( ks ) bir gün bir kimse gelip ;
Efendim , Ben otuz senedir , gündüzleri oruç tutup , geceleri namaz kılıyorum. Ama , kendimde hiçbir ilerleme göremiyorum. Halbuki itikadım da düzgündür, dedi.
Bâyezîdi Bistâmî Hazretleri (ks) , Sen bu hâlde üç yüz sene daha devam etsen bir şeye kavuşamazsın. Çünkü nefis engelin var, buyurdu.
O kimse , Efendim , Bunun bir çaresi yok mu , diye sordu.
Bâyezîdi Bistâmî ( ks ) Hazretleri , var ama , sen kabul etmezsin , buyurdu.
O kimse ısrar edip , aman efendim , lütfen bildiriniz ve beni talebeliğe kabul ediniz. Ne emrederseniz yaparım , dedi.
Bâyezîdi Bistâmî ( ks ) Hazretleri buyurdu ki ;
Öyle ise şimdi evine git. Bu kıymetli elbiseleri çıkarıp, adi ve eski bir elbise giy . Boynuna bir torba asıp içine ceviz doldur. Seni en iyi tanıyanların bulundukları sokağa git . Çocukları başına topla , “ Bana bir tokat vurana bir ceviz , iki tokat vurana iki ceviz veriyorum ” de.
O kimse bunları duyunca ;
Sübhânallah , Lâ ilâhe illallah . Ben bunları yapamayacağım . Bana başka bir şey emretseniz dedi.
Bâyezîdi Bistâmî (ks) Hazretleri ; Senin ilâcın ancak budur ve biz de baştan , “ Sen bunları kabul etmezsin ” , diye söylemiştik. Yolumuzun esası nefsi terbiye etmektir buyurdu.

__________________
Ne senle yaşanıyor
Ne de sensiz oluyor
Şu garip bomboş dünyada..