İTBARAKLAR (Türk Mitolojisi)

İtbaraklar; eski Türk destanlarında sözü edilen, Türklerin sürekli savaşa tutuştukları, o zamanki Türklerin kuzeybatısında yaşayan “köpek başlı insana benzer yaratıklar”.

Efsanelere ilk kez “Çok tüylü köpek” olarak geçmiştir. Oğuz Kağan destanlarına göre,
İtbarak’ların yurdu, kuzey batıya doğru uzanan, karanlık ülkeler içindeydi. Oğuz Kağan, ‘İtbarak’lara karşı akın yapmış; ama mağlup olup, dağlar arasında bir nehrin ortasında bulunan, küçük bir adaya sığınmak zorunda kalmış.

Oğuz kağan destanında konuyla ilgili metin şöyledir:
Türkler “Barak” derlerdi, Kara tüylü köpeğe,
Böyle ad verirlerdi, büyük soylu köpeğe.
Aslında efsaneler, bir köpek anarlardı.
Onu da köpeklerin, atası sayarlardı.
Bu köpek soylu idi, çok büyük boylu idi,
Av çoban köpekleri, hep onun oğluydu.
Kuzey-batı Asya’da güya “İt-Barak” vardı,
Türklerse İç Asya’da, onlara uzaklardı.
Başları köpek imiş, vücutları insanmış,
Renkleriyse karaymış, sanki Kara Şeytanmış.
Kadınları güzelmiş, Türklerden kaçmaz imiş,
İlâç sürünürlermiş, ok mızrak batmaz imiş.
Destanda denilmiş ki, Oğuz-Han yenilmişti,
Bir adaya sığınıp toplanıp derilmişti.
On yedi sene sonra, Oğuz onları yendi.
Kadınlar yardım etti, orada savaş dindi.
Oğuz bu bölgeleri, “Kıpçak-Beğ’e il verdi,
Bunun için Türkler de, oraya “Kıpçak” derdi.

Ayrıca Avrupa efsanelerinde de İtbaraklardan “borus” ismiyle bahsedilirdi ve yaşadıkları bölge olarak Rusya ve Finlandiya olarak geçerdi zira Türklerde ana yurdun kuzeyinde yaşadığı bahsedilmiştir.