Başınıza olabilecek en kötüsü gelse ve sonra o, başınıza gelen en iyi şeye dönüşse siz ne düşünürdünüz ?

"Eğer hislerimizden daha büyük düşünemiyorsak, asla değisemeyiz. 'Değişmek' hissettiklerimizden daha büyük düşünmektir."
Eğer beden zihne dönüşürse, hizmetkâr efendi olmuştur.
Değişmek, hissettiklerinizden daha büyük düşünmektir. Değişmek ezberlenen benliğin tanıdık duygularından daha büyük davranmaktır. Bedenden daha büyük olmaktır.
Bir şeye diğer her şeyi göz ardı edecek kadar odaklanırsak düşüncenin tecrübeye dönüştüğü bir an yaşarız.
Düşüncelerinizin öyle büyük sonuçları olur ki onlar sizin gerçekliğinizi yaratırlar. Acı geçmişi düşünmemeli, gelecek için endişe etmemeli, disardaki yasamimla ilgili şeylere takilmamali ayrıca acılarıma ve semptomlarima da kafayı takmamalıydım. Bu tıpkı ilişki yaşadığınız birinin yanınızda olup olmadığını bilmek gibidir, değil mi ?
Çünkü bilinç farkindaliktir, farkındalık dikkat etmektir ve dikkat etmek o anda olmak ve odaklanmaktir.
Her birimizin verdiği mücadelenin amacı, kim olduğumuzu keşfetmek ve kendi varoluş sebebimize göre yaşamanın yolunu bulmaktır.

Arzumuz onun arzusuyla eşleştiğinde, zihnimiz onun zihniyle eşleştiğinde, yaşama duyduğumuz sevgi onun yaşama duyduğu sevgiyle eşleştiğinde, bu evrensel bilinci sahneleriz.
Geçmişi aşan, bugünü iyileştiren ve geçmişin kapılarını açan ve sevgi ile bakan ulvi güç sahipleri oluruz.