Görülen lüzūm üzerine:

Osmanlı ailesi için kardeş öldürme ya da çocuk boğdurma devlet için yapılan bir fedakârlıktı.

Osmanlı devletinin kurucuları, Türk'ün, Orta Asya'dan bu yana süregelen devlet tecrübesi nedeni ile bunu seçerdi. Tahtı alamayan çocuk taht sevdasına düşer devleti böler, o rahat dursa çevresi rahat durmaz, onu pohpohlamaktan fayda umanlar çocuğu kışkırtır, isyan başlatırlardı.

Bir örnek Ankara savaşı olabilir. Bu savaşta Yıldırım Beyazıt, Timur'a yenik ve esir düşmüştü. Osmanlı'da çocuklar arasında taht kavgası başladı. Anadolu zaten, Timur'un katliam ve yağması altında ezilmekteyken, çocuklar bulabildikleri her güçle birbirleri ile savaşıyordu.

Bir örnekte Bursa halkı olan bitene dahil olmak istemiyor ve şehri ele geçirmeye gelen Musa Çelebi'ye ve temsilcilerini göndererek şu cevabı veriyor:

“–Biz hiçbirinize ne taraftar, ne aleyhtarız! Siz kardeşler, aranız*daki me*se*leyi halledin! Bizi bu kavgaya bulaştırırsanız, bir daha kapanması imkânsız yaraların açılmasına sebep olursunuz. Her birinizin emrindeki askerlerin siz şehzâdelerine sadâkati bir vicdan borcudur. Ancak sizden istirhâmımız; bu ihtilâfın, millet fertlerini bölmesine mahal vermemenizdir...”

Âbide Şahsiyetler ve Müesseseleriyle Osmanlı kitabını inceleyebilirsiniz.