Kardeşim şöyle örnek verelim bi kişi 50 yıl boyunca ibadet zikir çeksin sonra dini inkara kalkıştığı vakit bütün yaptığı ameller gider 1 tanesinden dahi menfaat bulamaz ahirette lakin yanlış yaptığını anlayıp tekrardan tovbe-i nasuh yaparsa rabbimiz gelmiş geçmiş bütün günahlarını ve önceki yapmış olduğu amellerini onun sevap defterine yazar rabbimiz bizim ndusmanimiz değil o sevap vermekle rahmetinden veya yarattığı cennetten yer kalmaz diye bişeyde yok o yüzden sen rabbine 1 adim at kurban olduğum sana 10 adim atar tabiri caizse seni anadan babandan daha çok sever ve öyle mübarek ve akıl çerçevesinde zikirler varki hesabını melekler kıyamete kadar yazmaya kalksa geliştiremezler neredeyse ve rasulullah s.a.v bi hadisinde şu şekilde vuku buluyor ;


Mü’minlerin annesi Cüveyriye Binti’l–Hâris radıyallahu anhâ’dan rivâyet edildiğine göre, Resûl–i Ekrem sallallahu aleyhi ve sellem bir gün sabah namazını kıldıktan sonra, Hazret–i Cüveyriye namaz kıldığı yerde oturmakta iken, erkenden evden çıktı. Kuşluk vakti tekrar eve döndü. Cüveyriye radıyallahu anhâ’nın hâlâ yerinde oturmakta olduğunu görünce:

“Yanından ayrıldığımdan beri hep burada oturup zikirle mi meşgul oldun?”*diye sordu. O da:

– Evet,*diye cevap verdi. Bunun üzerine Peygamber aleyhisselâm şöyle buyurdu:

“Senin yanından ayrıldıktan sonra üç defa söylediğim şu dört cümle, senin sabahtan beri söylediğin zikirlerle tartılacak olsa, sevap bakımından onlara eşit olur:*Sübhânallâhi ve bi–hamdihî, adede halkihî ve rızâ nefsihî ve zinete arşihî ve midâde kelimâtihî:"*

"Yarattıkları sayısınca, kendisinin hoşnut olduğunca, arşının ağırlığınca ve bitip tükenmeyen kelimeleri adedince ben Allah’ı ulûhiyyet makamına yakışmayan sıfatlardan tenzih eder ve O’na hamdederim.”*(Müslim, Zikir 79. Ayrıca bk. Ebû Dâvûd, Vitir 24)