Yalnızlık neden sorun olsun ki? Ben de bunu anlamıyorum. Kardeşim ben futbolu sevmem; spor sohbetinde nefret ederim ama 56 yildır bir profesyonel sporcu gibi spor yaparım.Kitap okurum; bulamazsam kendim yazarim. Canım kadın isterse , onu da problemsiz bulurum; bulamazsam da dert etmem. Sohbetten hoşlanmam; sadece sevdiğim kadın olursa konuşurum. Gerisi palavra. Çunkü kımseyle paylaşacağım derdim ya da sevincim yoktur. Hepsini içimde yaşayıp çözerim. Kimselere güvenmem; güvenir gibi yapıp, gerzekliģi oynadığım zamanlar olur; mesela doktor , terzi vs. gibi. Uzatmayayım; nedir bu yalnızlık edebiyatınız. Korkuyor musunuz? Allah'tan korkun yeter!