Neden yaratıldık? sorusunu sormak, akıl ve mantık sahibi olmanın bir marifetidir, alemetidir. Dolayısıyla insanoğluna akıl ve mantığın verilmesinin bir amacı da; nereden geldim, niçin yaratıldım ve nereye gidiyorum? sorularını sorup cevap araması içindir yani kendini bulması demektir...

Allah’ın gizli bir hazine olup ve bu gizli hazinenin bilinmesi için de zahiri(dünyevi) görünüş alanına çıkma ihtiyacı duymasındandır..

Allah henüz tecellinin ortaya çıkmadığı, zuhursuzluk aleminde gizli bir hazine idi, bilinmeyi istedi. Hakk’ı kavramaya layık, bu oluşumu idrake kabiliyetli, kamil insanı yarattı. Yokdan var olma teorisine göre kainat, sevgi ve aşk neticesinde yaratılmıştır.

Bütün kainat ve insan, belli yaratılış aşamalarından geçerek bu ilahi sevgiden payına düşen yetenek ve kabiliyeti ölçüsünde, gizli hazinenin sırlarına vakıf olmaktadır. Bu yaratılış zahiri olarak Yaratılan, yaradanın görünüş alanına çıkışıdır..

Bu görünüş alanının merkezinnde ise insan vardır. Insan, evrenin „küntü kenz’idir“ (gizli hazinesidir); kainatın bir aynasıdır. Insanın sadece küçük bir bedenden oluşmadığını, Hz.Ali şöyle ifade etmektedir; „sen kendini küçüçük bir bedenn sanıyorsun; oysa ki koskoca bir evren sendedir. Sen ey insan, açıklayıcı bir kitap gibisin; harfler içteki sırları açığa vuran vasıtalardır. Derman sende, ama senin haberin yok.” Dolayısıyla insanoğlu, tanrının konuşan dili ve ağzıdır. „sen seni bilirsen yüzün Hüda,dadır; sen seni bilmezsen, hak sende cüdadır“...

Tanrı’sal görünüşün en olgun örneği Hz.Ali’nin nesnel varlığıdır. Hz.Ali en olgun ve yetkin insandır. Kamil ve erdemliğin bütün faziletlerine sahip olan Hz.Ali, Alevilerin/insanlığın ibadet ve inançının mıhenk taşı olmuştur. Tanrısal görünüşün onda belirmesi bu insan üstü yetkinlik ve özelikleri nedeniyledir.

Sonuç itibariyle İnsanoğlunun Allah’ın belirlediği faziletleri aşama aşam yaşayıp, yetkin hale gelmesidir. Hakk mertebesine yükselip, orda Hak ile Hak olmasıdır, tekrar kendini yaradana dönmesidir, O’nda bir olmasıdır..