Bal arısı insanlara faydalı olduğu için Allah bal arısına vahyetmiştir. Bütün peygamberler de böyledir; yani Allah bütün peygamberlerine hikmet vermiştir. Hikmet, anlama kabiliyeti demektir. Arkadaşların hikmeti doğru anlaması gerekir. Allah hiç kimseye “al, bu hikmet senin olsun” deyip hikmeti bir anda havadan indirmez. Hikmeti böyle düşünmek doğru değildir, yanlıştır.
Biri herhangi bir şeyi anlamaya çalışırken “Allah’ın buradaki muradı nedir” diye tefekkür ederse Allah da; “muradım budur” diye onun gönlüne vahyeder. Buna ister vahiy, ister ilham deyin bu hiç fark etmez. Vahiy zaten süratli, sessiz, bununla beraber gizli manasında ve bir anda gönüle gelendir.

Kul hikmetle bakıp tefekkür etmeye devam ederse artık öyle bir hal alır ki hangi olaya, hangi meseleye bakarsa baksın, Allah’ın oradaki muradını, hangi konuda imtihana tabi tutulduğunu görür ve bilir. Aynı şekilde herhangi birinin imtihanına bakınca da Allah’ın oradaki muradını görür, bilir ve anlar; çünkü Allah ona hikmet vermiştir ama önce hikmetle bakmaya gayret edip anlamaya çalışmıştır; yani okumuştur. Allah ona kalemle talim etmiş, o da o kalemle talim olmayı, öğrenmeyi kabul etmiştir. Kendisini yaratan rabbinin ismiyle bakmış, adına bakmış, onu anlamaya, okumaya çalışmış, rabbinin ikramını, kerimliğini, onun hâlık oluşunu görmüş ve anlamıştır.

Hz. İnsan olmak, hikmet ehli olmak, Allah’a dost olmak, kendi elimizdedir. Herkes kendi tercihini kendisi yapar. Hikmetle, Allah’ın ayetleriyle, Allah’ın resulüne göre bakmayan, anlamaya çalışmayan biri dünyaya farenin peynire baktığı gibi bakar; yani yemek için, içmek için, gezmek için, eğlenmek için yaşar ve nefsin arzularını, isteklerini düşünür. Böyle birinin bakışının farenin bakışından hiçbir farkı yoktur.