Bazıları burnunun dibindeki sorunları görmez ama kendisini ümmetçi olarak gördüğünden sadece uzaktaki sorunları görür. Ona göre ümmetçi olmak, uzaktaki sorunları görmektir. Mesela yanı başındaki kardeşlerini görmez, duymaz, bilmez, bilme gereği duymaz ama ümmetçi olduğu için (!) uzaktaki kardeşlerini bilir, tanır ve bilme gereği duyar.

Irkçılık anlamındaki milliyetçilik ne kadar kötüyse bu tür bir ümmetçilik de bir o kadar kötüdür.

Ümmetçilik, yanı başındaki din kardeşlerinden başlamak üzere tüm dünya Müslümanların sorunlarıyla ilgilenmek, mutlu günlerinde yanlarında olmak, sıkıntılı günlerinde ise onlara destek çıkmak demektir.

Evinin karşısında cami veya mescit varken, uzaktaki mescide gitmek sünnet değil, mekruhtur. Yakın komşun aç ve sefil iken, onu atlayıp aynı seviyede başka komşuya gitmek de komşuluk hakkını gözetmek değil, komşu hakkını gözetmemektir. Oda arkadaşına selam vermeyip sokakta gördüklerine selam vermek, selamı yaymak değildir. Ailenin fakirlerini ve muhtaçlarını görmezden gelip başka ailelerin aç ve sefillerini görmek ve gözetmek, iyilik ve ihsan değildir.

Ümmet fikrine yakındakilerden başlayarak sahip ol. suya atılan taş misali dalgalanarak diğer yerlere ulaş! Gerçek ümmet fikri budur.