Dinin Fertlere ve Cemiyete Sağladığı Faydalar Nelerdir?
1. İnsan, akıl ve şuur sahibi, varlığı üzerinde düşünebilen bir canlıdır. Neredengelip nereye gittiğini, niçin yaratıldığını, hayat yolunun onu nasıl bir sonucaulaştıracağını, vicdânıyla başbaşa kaldığı zaman, kendi kendine sorup durmaktadır.Bu konuda tatmîn olmak, içinde geleceğe ait olarak beliren endişelerden kurtulmak,sükûnete ve iç huzura ermek ihtiyacındadır. Bu huzuru, insan, ancak insanüstübir hakikata inanıp bağlanmakla bulabilir. Bu hakikatı ise, ona ancak din verirve öğretir.
2. İnsanlığın kendi dünyasında maddeten ve mânen inkişaf etmesi, gerçek insanlıkmertebesine ulaşması için de, din mutlaka gereklidir.
Bu hususu Bediüzzaman şöyle ifâde eder:
"Nev'-i beşerin ahvaline dikkatle bakılsa görülür ki, ruhun mânen terakkisini,vicdanın tekâmülünü, akıl ve fikrin inkişaf ve terakkisini telkin eden, yaniaşılayan şeriatlardır. Vücud veren tekliftir. Hayat veren peygamberlerin gönderilmesidir. İlham eden dinlerdir. Eğer bu noktalar olmasaydı, insan hayvan olarak kalacaktı. Ve insandaki bu kadar kemâlât-ı vicdaniye ve ahlâk-ı hasene tamamen yok olurlardı."(İşârâtü'l-İ'caz). Aynı konuda Ali Fuad Başgil ise şöyle der:
"En âliminden câhiline kadar insan, nerden gelip nereye gittiğini kendikendine soracak; insanüstü âlemlerden yüksek bir ideâl mesnedi ve bir hareketve faaliyet prensibi arayacaktır. Fakat bu aradıklarına ve sorduklarına dînindışında -ne ilimde, ne de felsefede- tatmin edici ve iç ferahlatıcı bir cevabbulamıyacaktır. Neticede ya dindâr olup, dinî hakikatlere gönül bağlayacak veinsan hayatı yaşayacaktır, yahut da hayvanlaşıp, fizikî hisler ve bayağı zevkleriyleyaşama yolunu tutacaktır. Bu yol, insanlığı uçuruma götürülecektir." (Dinve Lâiklik)
3. Din, cemiyet hayatını düzenleyici ve disipline edici olarak da, insanlıkiçin lüzumlu bir müessesedir.
* Dinî duygu, insandan hiçbir vakit ayrılmayan, onu daima murakabe altında bulunduranmânevî bir bekçidir. Bu bekçi, vicdanlar üzerinde son derece etkili olduğundan,hem insanı gizli âşikâr bütün fenalıklardan alıkoyar, hem de her nevi iyilikleresevkeder. "Din, insan ihtiraslarını frenliyen en kuvvetli mânevî bir dizgindir."
* Din sayesinde Allah'ın herşeyi bileceğini, hiçbir şeyin ondan gizlenemeyeceğiniidrâk eden insanda kuvvetli bir irâde hâsıl olur. Böyle kuvvetli irâde ve seciyesahibi kişilerden meydana gelen bir cemiyette ise, âsâyiş ve istikrar, nizamve âhenk bulunur.
* Din her türlü ahlâkî fazîletin kaynağıdır. İnsanlık için dinin getirdiği ahlâkîsistemin ehemmiyeti çok büyüktür. Aleksi Betran şöyle der:
"Dindar kimselerde mevcut olan îman, ahlâk için pek kıymetli bir istinadnoktasıdır."
Bir milletin ahlâkî yönden alçalması kadar müdhiş bir felâket yoktur. Tarihboyunca pek çok milletler, ahlâken tefessüh ettikleri için batmış, tarih sahnesindensilinip gitmişlerdir.
4. Dinsizlik, herşeyden önce ahlâk fikrini yıkar. Çünkü din olmadığı takdirde,ahlâk için hiçbir yaptırıcı güç kalmadığından, dinsizlik her türlü kötülüğünyayılmasına ve genişlemesine ve neticede cemiyetin çökmesine sebeb olur.
Dinsizlik, aynı zamanda hukuk fikrini de ortadan kaldırır. Kendini herhangibir ahlâkî müeyyideye bağlı hissetmeyen dinsiz insan, hiçbir hak ve hukuku yerinegetirmez. Eline fırsat geçtiğinde zulüm yapmaktan, gasbetmekten, her türlü kötülüğüişlemekten geri durmaz.
"Maddeye tapan ve şehvetlerine esîr olan dinsiz insanda, insanlık seciyelerisilinmekte; fazîlet, ferâgat ve fedakârlık yerine feci bir 'BOŞVER' zihniyetihâkim olmaktadır. Bu zihniyet ise, bir cemiyet için felâkettir."