Ey Kudüs,
Ey peygamberler kokusu
Ey yerin göklere en yakın avlusu

Ey Kudüs ,ey peygamberler kokusu
Ey yerin göklere en yakın avlusu
Vallahi kalbimiz acı dolu ,uykular esir
İçtiğimiz su bile sanki bir zehir .

Bu öyle çetin bir imtihandı ki
Önce kendimizi, sonrada seni
Taşa her uzanan çocukta kaybettik
Sahipsiz bırakarak aksayı ,her şeyi

Meleklerin zikrini çekerken buldum kendimi sende
Nöbet bekleyen melek yüzlü askerler eşliğinde
Şafak sökmek üzereydi ,belki bu sefer son kim bilir
Şehadet parmağı ile işaret edilen o perde
Kalkacaktır elbet esaretinin başladığı yerden