Şerden Selâmette Kalmayı Hiçbir Şeye Müsavi Tutmam!

[İbni Abbas (Radiyallâhû Anh)]

İbâdet İki Kısımdır:

1. Yapılması Gerekenler Yani İbâdetler.

2. Kaçınılması Gerekenler Yani Günâh ve Kötülüklerden İmtinâ Etmektir. Bu Kısım Takvâdır.

Bütün Hâllerde, Kaçınılması Gerekenler Kul İçin Yapılması Gerekenlerden Daha Sâlim, Daha Fâziletli ve Daha Şereflidir.

Bundan Dolayı Dinin Esâslarını Henüz Tam Kavrayamamış Olan Âbid Müptediler, Bütün Himmetleriyle Gündüz Oruç Tutup Gece Namaz Kılmak Suretiyle, ‘Yapılması Gerekenler’ ile Yani İlk Kısım ile Meşgûl Olurlar.

Bâsireti Açık İbâdet Ehli (Mânen) Olgun Kişilerse (Öncelikli Olarak) ‘Kaçınılması Gerekenler’ ile Meşgûl Olurlar. Onların Bütün Gâyretleri, Kalplerini Allah’tan Başkasına Meyletmekten, Midelerini Fazla Yemekten, Dillerini Boş Söz Söylemekten ve Gözlerini (Dünyâ ve Âhirete) Faydası Olmayan Şeylere Bakmaktan Korumalarıdır.

Şu Manâda Hazreti Yunus Aleyhisselâm’ın Yedi Âbidinden İkincisi Der ki; İnsanlardan Bir Kısmına Namaz O Kadar Sevdirilmiştir ki, Hiçbir Şeyi Ona Tercih Etmezler. Namaz Allah’a Bağlılık, Sadakât, Niyâz ve Tazârru Bakımından İbâdetlerin Direğidir. Onlardan Bâzılarına Oruç O Kadar Sevdirilmiştir ki, Hiçbir Şeyi Ona Tercih Etmezler. Bâzılarına da Sadaka O Kadar Sevdirilmiştir ki, Hiçbir Şeyi Ona Tercih Etmezler. Yâ Yunus! Bütün Bu Hasletleri Sana Açıklıyorum. Öyle ise Uzunca Kıldığın Namazını Şiddetlere (Sıkıntılara) Sabır ve Allah’ın Emirlerine Teslimiyet Yap (Yani Namaza Önem Verdiğin Derecede Bunlara da Önem Ver). Bütün Kötülüklerden Uzak Durmayı Kendin İçin Oruç, Eziyetleri Defetmeyi de Kendin İçin Sadaka Kıl! Çünkü Başkalarına Eziyet Vermekten Kaçınmak Kadar Büyük Bir Sadaka Veremez ve Kötülüklerden Uzak Durmandan Daha İyi Bir Oruç Tutamazsın. O Zaman Bilirsin ki (Günâhlardan) Kaçınma Yönü (Taâtlere) Riâyet Edip Onlara Çalışmandan Daha Evlâdır (Önceliklidir). Senin İçin Her İki Kısım (Günâhlardan Kaçınma ve İbâdetler) Meydana Geldi mi, İşin Tamam Murâdın Hâsıl Olur, Selâmet ve Ganimette Olursun. Bunlardan Sadece Birini Yapabileceksen (Farz İbâdetleri Aksatmamakla Birlikte Ağırlık Verdiğin Taraf Kötülüklerden) Kaçınılması Gereken Taraf Olsun. Böylece (Yeterince) Kazançlı Olmasan Bile Hiç Olmazsa Selâmete Erersin. Yoksa Her İki Tarafta da Hüsrâna Uğrarsın. Geceleri Kılınan Namaz ve Çekilen Zahmetler Sonradan Yapacağın Yanlış Bir Hareketle ve Uzun Günlerde Tutulan Oruç Sonradan Söyleyeceğin Yanlış Bir Sözle Sana Fayda Vermez.

İbn-i Abbâs Radiyallâhû Anh’a Sorulur:

▬ “Şu İki Kişi Hakkında Ne Dersin; Onlardan Birinin Hayrı da Çok Şerri de Çok, Diğerinin ise Hayrı da Şerri de Azdır?”

Mübârek Der ki:

▬ “(Şerden) Selâmette Kalmayı Hiçbir Şeye Müsavi Tutmam!”

Bütün Bunlardan Anlaşılıyor ki, Takvâ Dinî Emirlerin Dayanağı ve Hakîkâtidir. Takvâ Sahiplerinin Derecesi Âbidlerden Daha Üstündür. O Hâlde Bütün Gücünü (Gâyretini) Buna Sarf Etmeli ve Ona Yönelmelisin. Rahmetiyle Muvaffakiyeti Verecek Olan Allah’tır.

[Îmâm-ı Gazâlî – Minhâcü’l Âbidîn]

__________________
Ne senle yaşanıyor
Ne de sensiz oluyor
Şu garip bomboş dünyada..