Cin ve Peri Aynı Yaratıklarmıdır?
Peri Farsçada cin demektir. Pratikte ise perilerin, cinlerin güçlü olanlarına denildiği anlaşılmaktadır. Gerek Yunan gerek Hint mitolojisinde periler altın sarısı, uzun saçlı, çok güzel, dişi cin şeklinde tasvir edilmekte ise de gerçekte cinlerin en şedit olanlarıdır. Çok büyük bir kısmı ateisttir (dinsizdir). Az bir kısmı da şeytana tapmaktadır. Nihayetinde periler de cin taifesindendir. 1993 Yılında Çengelköy Talimhane’den kocasının kucağında bir bayan hasta getirmişlerdi bana. Ayaklarını yere basamıyordu. Kendisi cinleri görüyor ve konuşuyordu. Cinler kadının ayaklarının iç derisini yakmışlardı. Kocası “Doktorlar görünce şok oldular Volkan Bey. Böyle bir vaka ile ilk defa karşılaşıyoruz dış deri yanmadan iç deri nasıl yanmış diye şaşkınlıklarını ifade ettiler” dedi. Bu olay hafızamda kalan ilginç vakalardan biridir.

Önce Cinler mi Yoksa İnsanlar mı Yaratılmıştır?

Cinler insandan evvel yeryüzünün idare ve tedbirini görmekle vazifelendirilmişlerdir. Ancak yeryüzünde çok kötülük yaptıkları, fesat çıkardıkları için sonunda bu görevden azledilmişlerdir. Yerlerine insanoğlu tayin edilmiş, yeryüzünün sahipliği makamına getirilmiştir. (Saadet-i Ebediye, 657)

Cinler Gaybı Bilebilirler mi?

Geleceği Yüce Rabbimizden başka kimse bilemez. Gayb ilmi peygamberlere (as) dahi verilmemiştir. Ancak Allahın bildirmesiyle bilebilirler, kendi cüzi iradeleri ise bu imkânsızdır. Nitekim Sebe Suresi 14. ayette şöyle buyrulmaktadır:

Sonra vaktaki, Onun (Süleyman as) ölüm ile hükmettik. Onun vefat etmiş olduğuna asasından yemekte olan bir ağaç kurdundan başkası onlara delalet etmiş olmadı. O vakit yere düşüverdi. Cin taifesi anlamış oldu ki, eğer gaybı bilmiş olsalardı o ihanetli azap içinde kalmış olmazlardı.

Kadı Bedrüddin-i Şebliin’in Akam-ül-Mercan kitabı Arabî olup büyüktür. Hep cinden bahsetmektedir. Bir yerinde diyor ki:

Cinden geçmiş, olmuş şeyleri sorup öğrenmek caizdir. Gelecekte olacak şeyleri sormak caiz değildir. Geçmiş şeyleri görüp, işitip bilirler. Geleceği bilemezler. (Seadet-i Ebediye, s. 658)

__________________
Ölüm, seni arar oldum
nerdesin!