İnsan ruhunun,belirli hallerde,kontrol edilebilen maddi veya manevi etkiler yarattığı inkar edilemez bir gerçektir.Sadece akıl ile(Ruhun Gücü'nü)anlamaya imkan yoktur.Mesela İkinci Dünya Savaşı'nda bir çok insanlar ölüm anında,daha fazla öldükten veya kazaya uğramaktan hemen sonra,kilometrelerce uzakta akrabalarına,sevdiklerine görünmüşler veya telekinetik bir işaretle,mesela saatin durması gibi,öldüklerini bildirmişlerdir.

Ölüm tehlikesi içinde bulunan bir insanın uzak mesefeye giden ruhuna dair şaşılacak bir olayı Hans Schaller,çöyle anlatmaktadır:

Bir öğretmen,bir kayakçı grubu ile birlikte dağa çıkmıştı.Birdenbire içinden kendisine grubun arkadaından kalmasını haykıran bir ses duydu.Bu öyle şiddetli bir histi ki,tam bir kaya çıkıntısının altına geldiği sırada durdu.

O sırada iri bir çığ şiddetle önünden geçerek bütün kayakçıları beraberinde uçuruma sürükledi.Yalnız öğretmen bu ses ve kaya sayesinde kurtulmuştu.

Fakat gözlerinin önünde ölüme sürüklenen arkadaşlarının felaketi sırasında 200 kilometre uzaktaki evinde,duvarda asılı duran resmi yere düşüvermiş.Sonradan,karısının o sırada resmin önünde durduğu anlaşıldı.Öğretmen bu olayı açıklayamamasıyla beraber,ölüm korkusu karşısında hayatta en sevdiği kimseyi,karasını,düşünmüş olduğunu söyledi.

Kocasının yaşadığı korkulu dakikaları karısının ruhunu mu hissetmişti yoksa resim,bugün dahil bir çok insanın inandığı gibi,ruhun bir aksi miydi,yoksa içimizdeki esrarengiz varlık,korku anında sevdiğim bir yere mi koşmuş ve bağımsız olarak açıklaması güç olaylar yaratmıştı...
Alıntı

__________________
Kaybettiklerim arasında en çok kendimi özledim, oysa ne güzel gülerdim..