Geçenlerde başımdan geçen bir olayı anlatmak istedim nedense bomboş bir insanım nasip yok rızık kesilmiş maneviyatim iyi değil boguluyorum resmen bı otopark var orda bı arkadaş yardım ediyorum ücret bile almiyorum yaklaşık 3 ay orada kaldım yardım ettim günü hatirlamiyorum ama aklıma bir şey takıldı Allah senin ne halde olduğunu bilmiyormu hayattan zevk alamaz yaşamak istemeyen biriyim salak salak şeyler oluyor durduk yere birine aşık oluyorum 2 gün sonra aşık olduğum kişiyi goruyorum soguyorum tekrar aşık oluyorum cebimde para yok iş yok akıl yok inancim bile kalmadı neredeyse o zamanlar gece yatsiyi kılıp sabah içki içer oldum hayatı insanları kimseyi kendimi sevmez oldum işlerim hep ters gider herşey bu şekilde devam ederken Allah bilmiyormu sözüne tekrar geleyim Allah biliyir neler çektiğini kendini öldür kurtul gibi şeyler gelmeye başladı otoparka giderken bu Havaş okulunda ismini vermek istemedigim birine tesadüfen bir konusalimmi yazdim özelden sonra biraz konustuktan sonra bizim buralarda ırmak var otoparktaki arkadaşa dedimki ırmağa gidelim benim amacım kendimi ırmağa atmak yüzmede bilmem ben planim bu şekilde o Havaş okulunda konustugum o kişi bana tek bir video gonderdi ama acipta bakmadim akşam müsait olunca bakarım dedim neyse ırmağa gittik için daraliyor basım catliyor kalbim sıkışıyor ırmağa bakiyorum resmen beni çağırıyor atla diyor cekiyor beni o arkadaş telefonla konuşurken bir adim attım bir adım daha gözlerimi kapattim artık sona geliyordum kendimce elimde sigara yanıyor sigara bitmiş ve ateşi sonuna gelince elimi yaktı gözlerimi açtım ulan dedim yine olmayacak ama şu adamın dedigine bir bakayim video 1 dk lik 1 kere izledim burnum agzim gözlerim den anlamsız bir şekilde su akmaya başladı ve 5 dk icerisinde bambaşka bir insan oldum çok hatalar günahlar yanlislar yaptım tövbe ettim yine bunu anlatmamdaki sebep ben artık nasibe inanan biriyim nasibin yoksa ölemiyorsun bile.