Merhaba,
bir sorum olacakta...
33 yasindayim ve hayatıma dönüp baktigimda hep bireyler yarıda kalmış bulunmakta veya böyle cok uzamakta.
Aslında güzel, basarili, zeki bir kizim... ama gerek is, gerek ask hayatımda hep böyle bir bekleme hakim oldu hayatımda, hep bir uzama...
sanki birseyler tıkalı ve akmıyor gibi... mesela ask hayatımda... seviyorum diyelim ve zaten kolay kolay asik olan biri degilim... birseyler oluyor, bazen kendimi iliski esnasında taniyamiyorum mesela ve bitiyor.. basta bana deli divane asik olan insanlar okadar cabalamama rağmen nuh diyorlar , peygamber demiyorlar.
Veya cok basarili bir ögrenci olmama rağmen bu yaşıma geldim hala üniversitemi bitiremedim... hep araya birseyler giriyor... veya baska bir cok hedefim... sunu yapmak istiyorum başlıyorum sonu gelmiyor... aynisi ibadetlerim icin geçerli... veya yapmak istediğim zikirler icin... spor icin... okumak istediğim kitaplar icin... gercekten icten kendi istegimle yapmak istediğim seyler icin geçerli...
sosyal bir insanım... herseye sahibim diyebilirim... şükretmeye bir cok sebebim var.. ama küçüklüğümden beri bir boşluk ve yalnızlık hissi var icimde, nerden geldigini bilmediğim.. Arada bir hortluyor ve ben öylece kalıyorum. bazı günler yataktan çıkmak istemiyorum, zevk almıyorum, hersey anlamsız geliyor. ama depresyondada degilim... psikoloğa gittim depresyon olmadıgı teyitlendi...
kücükken köyde cin görmüşlüğüm var, onlarla alakası oldugunu düşünmüyorum, yoksa olabilirmi? veya bir ara büyü laflar geciyordu aileme yapilmis olabilecek... öyle birsey yapıldıysa bana etkisi gecmis olabilirmi?
yada sorun benim gercekten kendimdemi? ama cevremdekiler bile sasiriyor... iliski ve evliliği arzulamama rağmen ve bir cok erkeğin aradigi özellikleri taşımama rağmen asktan yana bukadar bahtsız olmam, (ki bir erkekte aradigim özellikler para , statü falan bile degil)
bu ne olabilir? neden böyle? ve ne yapabilirim? dua, esma? çünkü bana verilen ömrü çöpe atıyormuş gibi geliyor bana, yapmak istediğim onca şey varken, bu boşluk hep gelip beni alıyor... sonra yine erteliyorum, erteliyorum... 33 yilim ertelemekle veya beklemekle gecti sanki....
Lütfen, fikir, düsünce ve tavsiyelerinizle yardimci olurmusunuz?