Rahman Sûresi Nâzil Olduğu Zaman Aleyhisselâtû Vesselâm Efendimiz, “Bu Sûreyi Kureyş’e Kim Okuyabilir?” Diye Sordu. Sahâbe-i Kirâmdan Kimse Buna Cesaret Edemedi. İbn-i Mes’ûd Dedi ki:

▬ “Ben (Okurum) Yâ Rasülullah!”

Zayıf ve Cüssesi Küçük Olduğundan Rasülullah Aleyhisselâm Onu Oturttu.

Sonra, İbn-i Mes’ûd Kureyşlileri Kâbe’nin Etrâfında Toplanmış Vâziyette Gördü. Rahman Sûresini Okumaya Başladı. Ebû Cehil Kalktı, İbn-i Mes’ûd’u Tokatladı. Tokadın Tesiri ile Kulağını Yardı ve Kanattı. İbn-i Mes’ûd da Ağlayarak Oradan Ayrıldı. Rasülullah Aleyhisselâtû Vesselâm Efendimiz Onu Gördü Üzüldü. O Ânda Cebrâil Aleyhisselâm Gülerek Geldi. Rasülullah Sallallâhû Aleyhi ve Sellem Efendimiz:

▬ “Yâ Cebrâil! Sen Gülüyorsun, İbn-i Mes’ûd Ağlıyor?”

Dedi. Cebrâil Aleyhisselâm da Şöyle Söyledi:

▬ “Niçin Güldüğümü Yakında Sen de Öğrenirsin Yâ Rasülullah!”

Bedir Harbi Olduğunda Allahû Teâlâ Müslümanlara Yardım Etti. İbn-i Mes’ûd Cihada Katılma Hususuna İzin İstedi. Aleyhisselâtû Vesselâm Efendimiz Buyurdular ki:

▬ “Mızrağını Al, Yaralıların İçerisinden Hayat Eseri Olan Birisini Ara, Bul ve Onu Öldür. (Bu Durumda) Sana Cihad Edenlerin Sevâbı Olur.”

İbn-i Mes’ûd Hazretleri Yaralıların İçerisinde Yatan ve Debelenen Ebû Cehil’e Rastladı. Ebû Cehil’de (Hâlâ) Güç-Kuvvet Olmasından Korktu. Mızrağını Uzaktan Ebû Cehil’in Burnunun Üzerine Koydu, Takâtsiz Olduğunu Anlayınca Göğsünün Üzerine Çıktı. Ebû Cehil Gözünü Açtı ve Dedi ki:

▬ “Ey Koyun Çobanı, Çok Sarp Bir Yere Çıktın...”

İbn-i Mes’ûd Hazretleri de Dedi ki:

▬ “İslâm Dini Yücedir, Hiçbir Şey Ondan Yüce Olamaz!”

Rasülullah Sallallâhû Aleyhi ve Sellem Efendimiz Bu Sözü İşittiği Zaman Buyurdu ki:

▬ “Benim Fir’avnım, Mûsâ’nın Fir’avnından Daha Şiddetlidir.”

İbn-i Mes’ûd, Ebû Cehil’in Başını Kestiğinde, Miğferinin Ağırlığından Onu Götürmeye Gücü Yetmedi. Kulağını Yardı, Bir İp Bağladı, Sürükleye-Sürükleye Rasülullah Aleyhisselâm’ın Huzuruna Getirdi. Cebrâil Aleyhisselâm da Rasülullah Aleyhisselâtû Vesselâm’ın Yanında idi, Gülüyor ve Şöyle Lâtife Ediyordu:

▬ “Yâ Muhammed! Kulağa Bedel Kulak Fakât Kafa Fazla Değil mi?”