Şehvet ve aşka dair!

Bazıları aşık olduğunu zanneder. Aslında aşık falan değildir. Şehvet duyuyordur ama aşık olduğunu zannediyor. Aşkın sonuçları ile şehvetin sonuçları aynı değildir.

Hazreti Yusuf'a aşk beslediği anlatılan Züleyha aslında aşık falan değildi. Yusuf'a aşk duymuyordu. Ona karşı şehevi duyguları baskındı. Bu sonuca nereden mi vardım?

Züleyha, Hazreti Yusuf'u elde etmek için kapıları kilitledi. Pencereleri kapattı ve gelsene dedi. Bu, aşkın değil, tacizin belirtileridir. Ayrıca en önemli delil ise şudur: Kadının kocası ansızın kapıda beliriverince kadın dedi ki:

﴿قالَتْ ما جَزاءُ مَن أرادَ بِأهْلِكَ سُوءًا إلا أنْ يُسْجَنَ أوْ عَذابٌ ألِيمٌ﴾

"Senin ailene kötülük yapmak isteyenin cezası, ancak zindana atılmak veya can yakıcı bir azaptır."

Yusuf Sûresi 25.

Kadın eğer gerçekten Yusuf'a aşık olsaydı, böyle bir durumda maşukunu tehlikeye atmazdı. Ama kadının nefsinde aşk değil, şehvet vardı. Şehvet duyan, kendini korur. Aşık olan ise maşukunu korur. İlk anda maşukunu satan kişi, aşık falan değildir.

Bazı kimseler eşine aşk beslendiğini söyler. Aslında eşine aşık değildir. Tamamen şehvet üzerine kurulu bir evlilikleri vardır. Zira deli gibi aşığım dedi eşine her türlü zulmü reva görüyor. İnsan, aşık olduğu kişiyi borcun altına sokup sefil eder mi ey kadın? İnsan, aşık olduğu kişiyi döver mi ey erkek?

Öyle romantik pozlarla aşık falan olunmuyor. Haset ettirmek için fotoğraf çekiyorlar. Sonra sosyal medyada aşığız diye dolaşıyorlar. Sizinkisi şehvet birliği, aşk birliği değil. Aşık, maşukunu kıskanır. Erkek de kıskanılır, kadın da kıskanılır. En ufak şeyde eşini satan, ben aşığım diye dolaşmasın! Bunun cezası ne olacak diye yaygara koparan, ben aşığım demesin!

Sen de aşık mısın?