Alıntı:
Yusuff Nickli Üyeden Alıntı
Bazen kendimi çok yalnız hissediyorum. Derdimi aileme anlatamıyorum arkadaşlarıma anlatamıyorum ve içime atmak zorunda kalıyorum buda beni çok yıpratıyor. İnsanlara güvenmeyen birisiyim bugüne kadar neredeyse kime bir sırrımı versem yarın başkasından duydum. Bu yüzden kimseye birşey anlatamıyorum. Zaten çok sosyal olduğumda söylenemez asosyal birisiyim.
Sırf neden ağlıyorsun sorusuna cevap veremeyeceğim için gizli gizli ağladığım zamanlar oldu.
Neyse konuyu fazla uzatmaya gerek yok sorum şu, üzüldüğüm zaman korktuğum zaman veya içimi dökmek, dertleşmek, ağlamak istediğim zaman sağımdaki ve solumdaki meleklerle konuşabilir miyim ? Sonuçta onları görmesemde onlar varlar ve Kuran'da hem hafaza (koruyucu) hemde yaptıklarımızı yazmaktan,şahitlik etmekten sorumlular diye geçiyor.
Bu biraz söyleyince garip geliyor insana..
Bilmiyorum yapmalımıyım sonra kafayı tırlatmayayım bide 
Siz ne tavsiye edersiniz ? |
Kardeşim Allah’a yaklaşmana vesile olan yanlızlık da hayırlıdır. Allah varken, böyle bir arayış içinde olmana lüzum yok.Bende seninle aynı ruh halindeyim güzel bir mealli Kuran al dilersen özelden tavsiye verebilirim hem ayetlerin manalarına hakim olursun hem Allah’ı zikretmiş olursun.Allahdan daha güvenilir daha güzel dost kim olabilir. Olsa da hep bi eksik kalır, acizin acize faydası ne kadar olabilirse o kadar olur.Dualarını Cuma hutbesi okuyan hoca gibi değil de böyle doğaçlama olağan samimiyetinle et illa birşey istemen şart değil, dinlenilmek istiyorsun belki de sadece, ki en güzel işiten seni konuşmasan da kalbinden geçirdiğini bile duyan bir dost var.Bir müddet sonra bu serzenişler eline Kuranı aldığında cevaplar da geldiğine şahit olmana vesile olur inşAllah.Sen Allah’ı dost olarak gör hele o şanına yakışan şekilde sana varlığını hissettirir, hayretin de muhabbetin de ziyadeleşir.Sebe suresinde meleklerle ilgili bir kıssa var, nasip olursa birgün bakış açın değişir. Selam ve dua ile inşAllah.