İbn-i Arabi aşkın felsefesini yaparak, aşkı üçe ayırır: Tabii aşk, ruhani aşk ve ilahi aşk. Aşkın kaynağı ilahi aşktır ve kainatın yaratılması bu ezeli aşkın bir eseridir. Cenab-ı Hakk’ın bir hadisi şerifte “Ben gizli bir hazineydim, bilinmeyi istedim ve mahlûkatı yarattım.” buyurması bu ezeli aşkın göstergesidir. İbn Arabi’ye göre ruhani aşk, tasavvufi aşk demektir. Bunun son hedefi ise, aşıkla maşukun asli birliğinin idrakidir. İbn Arabi’ye göre aşk, yaratmanın sebebi aynı zamanda bütün tezahürlerin Bir’e dönme sebebidir. Aşk en yücesinden en aşağısına varıncaya kadar bu Bir’in bütün tezahürlerindeki faal ilkedir. Bütün, aşk ile birbirine bağlıdır ve onunla yaratmanın hedefi idrak edilir.