Bu konuyu açmamdaki sebep şu elhamdulillah Müslümanız Allah bizi gözeten kollayan imtiha eden. Yaradanimiz. Hatamizla sevabimizla bir kuluz.gunumuz hayati da gittikçe bireysellesiyor ve telefon bilgisayarla kanka gibiyiz.insanlarin nefsanilikleri artiyor.eski zamana göre ateist gibi yasiyoruz bi yandan.Allah bizimle olduğunu bilsek te bu yalnızlık hissi neden oluyor.kendim icin diyeyim dua da ediyorum.bu hissin kaynağına inemedim.eve çıkınca daha farkına vardım. Aslinda kalabalikta sevmem.bunun çözümu ne olabilir?

__________________
Önüne çıkan yanlışa ne kadar çabuk hayır dersen hayat karşına o kadar çabuk doğru çıkarır.