Süleyman Aleyhisselâm Bir Gün Deniz Kenarında Oturmuşlar idi Bir Karıncanın Geldiğini Gördü. Ağzında Bir Yeşil Yaprak Tutardı. Deniz Kenarına Ulaştı. Sudan Bir Kurbağa Çıktı. O Yaprağı Karıncadan Alıp, Denize Döndü. Karınca Geri Döndü. Karıncadan Sordular ki:

▬ “Bunun Hikmeti Nedir?”

Karınca Cevap Verdi ki:

▬ “Bu Deryânın Ortasında, Allahû Sübhânehû ve Teâlâ Hazretleri Bir Taş Halk Etmiştir. O Taşın İçerisinde Bir Böcek Halk Etmiştir. Beni Onun Rızkına Sebep Etmiştir. Ben Her Gün O Nesneyi, Ona Yetecek Kadar Rızkı Getiririm. Deniz Kenarına Ulaştırırım. Allahû Teâlâ Hazretlerinin Kurbağa Suretinde Yarattığı Bir Meleği, O Rızkı Benden Alır, O Böceğe Verir.”

O Böcek, Allahû Tebâreke ve Teâlâ Hazretlerinin Kudreti ile Fasih Dil ile Söyler ki:

▬ “Sübhânallah ki, Beni Halk Etti, Deniz Ortasında ve Taş Arasında Bana Mekân Verdi. Benim Rızkımı Unutmadı.”

__________________
Ne senle yaşanıyor
Ne de sensiz oluyor
Şu garip bomboş dünyada..