Rüzgarda savrulan bir yaprak misali kalbim, uzanıp tutunamadığım dallar mahşerindeyim.
Hira yaşındayım, sancıdayım, mutmain bir kalbin peşinde çırpınışlardayım...
Rüyalar boyu uçmaya çalışan kanatsız bir yorgunluğum. Peşime düşmüş iblis gölgeleriyle köşe bucak telaşlardayım...
Düşkünü olduğum ne varsa alemde, birlikte bir heyelanda mahsurum, pamuk ipliğine bağlı bütün duvarlarım...
Vaktin duraklarında arayışlardayım, bir ikindi vaktinde birikmişim tepeden tırnağa, zevalin labirentlerindeyim, kaybolmuşum, kan ter içindeyim...

Ne mi yaptım;
Yoldum kabuklarını kaç yaram varsa, kanayanları daha da kanattım, söküp attım sargıları alçıları, kırıkların acısına azığımı bandım. Doymadım, yine de doyamadım...

Yine de içimin oyuklarında inzivadayım, buldum sandığım ne varsa hep darmadağın.
Aczim ve fakrımla hiç bu kadar yoğrulmadım. Toparlanmalıyım...
Bir başınayım ve Hira yaşındayım.