İstisnasız her İnsanın beyin yapısı birbirinden farklı çalışır. İki aynı, bire bir, kopyası olan bir beyin faaliyeti bulamayız. Fikirlerimiz, kafa yapılarımız bir noktaya kadar uyuşsada belli bir noktada ayrılık, gayrılık görülebilir. Bu sebeple her İnsanın güçlü veya zayıf olduğu yanları mutlaka olur. Bu sonsuz farklılık dolayısıyla her İnsanın zayıf faaliyet içinde olduğu bir noktası bulunur. Her İnsanın odağının, zihninin dağıldığı bir yeri vardır. İnsanları belli bir kalıba sokmak, kafamızın içinde bir yerlere oturtmak son derece yanlış bir tutumdur. İki beyin birbirini, tıpkısının aynısıyla eşitleyemez, yanıldığımız, aldandığımız husus burası sanıyorum.

İnsanları kendimiz gibi görmeye başladığımızda, bir hayal alemi içine girdiğimizi farketmeyiz çoğu zaman.
Sosyal beşeri münasebetlerde iletişim sorunu yaşayanların bu konuya çok dikkat etmeleri gerekir. Bir çoğumuz bu noktada umduğumuzu bulamamaktan yakınırız, hayal kırıklığına uğratanlar, gözümüzden düşenler, hep minvalde incelenmeli. Misal arkadaş çevresine son derece eğlenceli, cömert ve anlayışlı bir portre çizen bir birey, eşine karşı tam tersi bir durum içinde olabilir. Veya evliliğinde uyumu yakalamış birisi, anne, babasına ve kardeşlerine katı bir tutum sergileyebilir. İşinde çok sıkı çalışan, düzenli ve disiplinli biri, aynı disiplini ibadetlerinde göstermeyebilir. Dikkat ederseniz iki ayrı insandan bahseder gibiyiz; tüm bu anlatılanların altında yatan ana neden beyinlerimizin farklı tecelliler içinde olmasından kaynaklıdır.

Hüsnü zan etmeliyiz, şiarımız bu olmalı ,fakat ölçülü ve temkinliliği elden bırakmadan. Evladımız, eşimiz, komşularımızla olan iletişimde ince kalpliliğin yanında oto kontrol mekanizmasını işletmeliyiz. Kiminin odağı sanş oyunlarında dağılır, kimin zihni şehvetle karışır, kiminin imtihanı parayladır, kimin hayalleri abartılı, kiminin öfkesi çoktur, kiminin korkusu. Sonsuz çeşitlilik var, hiç kimse sizin düşündüğünüzün tıpkısının aynını düşünmez ya da istese de düşünemez, yetmez beyin yapısı, çözemez sizdeki olanı, ne kadar çırpınırsa çırpınsın insan, asla, ama asla birebir aynı geçişi veremez. Yalnızlıktan korkmayın, tek başına olmaya alıştırın kendinizi. Duygusallık bu sebeple zarar verir bizlere. Herkesi olduğu gibi kabul edelim. Hatırımızdan çıkartmayalım; bu dünya bir okul ve bizler bir sınavın içindeyiz..