Allah ahirette cehennemin yakınından geçirmesin sizi, Cennette komşunuz Peygamberimiz olsun inşallah. O kadar zor durumdayım ki aslında. Ben kısaca anlatsam size durumumu;

15 yıllık evliyiz, 1 kızım bir oğlum var. Evliliğimiz başından beri çok sağlam temellerde olmadı ama yine de birbirimize karşı sevgiden sadakatten şüphemiz olmadı hiç. 15 yıldır eşimi bir kere aldatmaya bile yeltenmedim ve gurur duyuyorum kendimle bu açıdan. Ancak 5 senedir kavgalarımız günlük olmaya başladı.Kavga derken, mahalle biliyor,duyuyor. Evden attım eşimi çocuklarımı, merdiven altında saatlerce beklemişler. Sinirim geçince aldım içeri. Eşim de benim istemediğim şeyleri yapıyor sürekli (istemeden yaptığını farkındayım) .Çocuklarımın psikolojisi iptal şuan bizim gibi. Okulda çok başarılılar aslında ama artık okula gitmek istemiyorlar. Gözleri arkada kalıyor, kavga çıkarmı diye. 10 yaşında oğlum 20 yaşında adam gibi olgun davranıyor çektiklerinde. Annem babamla altlı üstlü oturuyoruz. İkisi de psikolojik olarak bitik. Babam artık ayaklarını sallıyor sürekli, konuşmuyor. Şuan ofiste kalıyorum eve giremiyorum. Çocuklarımla eşimle çok ilgili bir babaydım. Evimin nafakası için gece-gündüz çalışıyorum. Ele güne hiç muhtaç etmedim (Allah'ın izniyle) Çocuklarımla hep oynaşırdım, neşeliydik.

Bu konuları anlatmamın sebebi; Eşim durduk yere temizlik yapmıyor yani. Allah ne muradınız varsa versin. Hocalara gittik, İzmirdeyim, Erzuruma hocaya da gittim, İstanbula da. Yok çare bulamadım bir türlü.

Allah bana bir nokta kadar yardım edeni sonsuz merhametinden ayırmasın, rahmeti onunla olsun. Çocuklarım,eşim,anam ve babam için çok üzülüyorum.