Ali (r.a) ve İsa (a.s) benzerlikleri:

1) Helak olacakların benzerlikleri.

Bir hadis şerifte:

“Ya Ali, İsâ (a.s.) hakkında olduğu gibi senin hakkında da iki taife helak olur: Bunlardan Yahudiler, İsâ’ya olan kinlerinden ötürü, onun annesine iftira ettiler. Hristiyanlar ise, ona karşı aşırı sevgilerinden ötürü, onu kendi makamından öteye çıkardılar.”
(bk. Kenzu’l-Ummal, h. No: 36399)

Hz Ali yi sevmeyen, yahudilere benzetilen Hariciler kesimi bu gün kalmamıştır.

Sevgide aşırı gidip "Tanrının oğlu" diyenler ise hiristiyanlar dır.
Hz. Ali hakkında aşırıya giden kesim Râfiziler dir. Yani "Şia" veya "Ali taraftarları" dediğimiz kesimdir.

Hadis şerifte belirtildiği üzere bunlar helak olacaklardır.

2) İlim ve düşmanlardan korunmuş olma benzerlikleri.

Tirmizî’nin rivayetinde ki hadis şerif, “Ben hikmet eviyim, Ali de onun kapısıdır." şeklindedir. Tirmizî’nin dışında Ukaylî, Taberânî, İbn Adî ve Hâkim'in rivayetleri ise, "Ben ilim şehriyim. Ali de onun kapısıdır.." diye nakl edilmistir.

Düşmanlarla karşılaştığında, hz Ali (r.a), hep zaferle çıkmış hiç yenilgi almamıştır.

Hz İsâ (a.s), Rûhul kudus ile desteklenmiş olması sebebiyle, Cibrîl emîn, ona ilimleri öğretmiş ve onu düşmanlarından korumuştur.

Yahudiler Hazret-i İsâ'yı öldürmek istediklerinde Cibrîl (aleyhisselâm) ona yardım etmiş ve kurtarmıştır.
[Tefsir er-Râzî, Bakara 253]

3) Rûhul kudus (Mukaddes Ruh) desteği ile ölüyü diriltme benzerlikleri.

Bir gün Resûlullah efendimizin (s.a.v) huzuruna üç kimse geldi. Biri İbrahim (a.s) kavminden, biri Mûsa (a.s) kavminden, biride İsâ (a.s) kavminden idi. İlk ikisi sorularını sorduktan sonra İsâ (a.s) kavminden olan ileri gelip dedi ki: "Yâ Muhammed, seyyidil evvelîn ve ahirîn benim dersin. Hz İsâ'nın rûhullah olduğunu işitmedinmi. Allah'ın emriyle ölüleri diriltirdi."

Resûlullah efendimiz buyurdu ki "Varın Aliyi çağırın".
Eshâb dan biri gidip hz. Ali yi çağırdı. Hz Ali geldikten sonra Resûlullah o kimseye buyurdu ki "Bir eski mezar ki, ondan eski olmasın. Var Ali ye göster". O kimse dedi, falan yerde bir mezar vardır. Bin yıllık mezardır. Resûlullah buyurdu ki

" Yâ Ali, var o mezarın üzerine üç kere çağır. Bekle ki Allah Teâlanın emri ile ne zuhur edecektir".

Hz Ali o mezarın üzerine varıp, bir kere (Yâ Ya'kûb) diye çağırdı. Allah teâlanın emri ile mezar orta yerinden yarıldı. Tekrar çağırdı, mezar açıldı. Bir defa daha çağırdı ve mezar içinden nûranî bir pîr kalktı. Saçları uzamış. Başındaki toprağı saçarak kıyama geldi ve şehadet getirdi. Daha sonra hz Ali ile Resûlullahın huzuruna vardılar. Bu açık mucizeden sonra çok kafirler imana geldiler. Hz İsâ (a.s) kavminden olan diğerleri gibi müslüman oldu.

(Seyyid Eyyub bin Sıddık “Menâkıb-ı Çihâr Yâri Güzîn” 6. Bab, Yirminci Menâkıb)

Bu mucize, Resûlullahın mucizesi, hz Alinin ise kerametidir.