Çocukken, develerin yediği için ona bu adın verildiğini düşünüyorduk. Memlekette deve de kalmadığına göre, işe yaramaz bir dikendi artık. Bizim için bir eğlence ve oyun kaynağı oluyordu bazen. Sığır güderken, değnekle başlarını uçururduk. En irilerine, tam alt tarafından iyice vurunca değneği, uçar giderdi çiçekli kellesi. En uzağa uçuran kazanırdı...
Zamanla çiçeklerinin arılara nektar-polen kaynağı; tohumlarının kuşlara besin, insanlara şifa olduğunu öğrendik. Şimdi nerede deve dikeni görsem eski günleri hatırlıyorum. Artık dikenine bile zarar gelmesini istemiyorum. Tohumlarını toplayıp, uygun yerlere atarak çoğalmalarına çalışıyorum...