Her şeyi anlamak zorunda değiliz. Yaşamadan, deneyim olmadan hazmetmek imkansız.

Anlayamadığınız konuların üzerine, adım adım, basamak basamak gidelim. Belli ki nasibimiz var; yol bizlere açılmış. Belli bir vakit anlayış olgunlaşacak. Soruyu sorduran da, cevabı verdiren de Allah’dır. Acele yok, yol uzun, yol çetrefilli. Belkide yalanlara, suistimallere maruz kalacak ama; sonuç itibariyle varılması gereken noktaya varacağız. Harfler öğrenilmeden, yazıyı okuyamaz; hecelemeden, kekelemeden okumayı sökemeyiz. Çalıyı tepeden sürümemek, olması gereken yönde düşe kalka yürümek ve ilk olarak yürek yakmak, dertler edinmek gerekiyor. Yanlış anlaşılmasın; bahsedilen nokta bitiş değil, başlangıç noktasıdır. Bittiğinde başlar, başladığında biter. Allah’ın ilmini, kayıt altına alamaz hiç kimse.

Egomuzun, zihnimizin bize oynadığı oyunu kimse oynamıyordur sanırım. Anladım, kavradım dediğimiz noktada kendimizi sadece anladığımızla kayıt altına alıyor; orayı süslüyor ve yerleşiyoruz bildiklerimizin içine. Hayat mantıksız şahane gelirken, kayıtlandığımız noktaya, hayat gizli saklı yerlerden gelerek bizi aksiyona davet ediyor. Gerekli dersleri veriyor haliyle. Bildiğimiz, öğrendiğimiz şeylerin içinde mutlaka geçeceğimiz kadar bir açık kapı bırakmayı unutmayalım, kayıtlanmayalım. Akıllı olabileceğimiz gibi aptal durumuna düşebileceğimiz ihtimalini asla unutmayalım.