İslama göre insanlık tarihi 10.000 veya en fazla 12.000 kadar geriye gidiyor. Ve bilim dünyası da aslında tarihsel olarak bu kadar geriye gidebiliyor, hem insan yaratılışı anlamında hemde insan eliyle yapılan eserler konusunda.

Aklıma ilk gelenler laktoz veya süte alerjinin ilk çıkış yılı bu tarihler civarında diyor bilim. Yine ilk tarım ve hayvancılık bu kadar önce(10.000-12.000) başladı diyor bilim ve islam dan biliyoruz ki Habil ve Kabil ile birlikte hayvancılık ve tarım başladı yani Hz.Adem'den hemen sonraki nesil. Başka birçok birleşen noktalar var, bu tarih aralığında.

Fakat bunun da öncesinde insan vardı diyorlar çünkü evrim ile herşeyi bağlamak için böyle bir varsayım yapmaları gerekiyor. Evet insan benzeri canlılar gerçekten dünyadan geçmiş gibi görünüyor ama "benzeri", şu haliyle insan olarak Hz.Adem ile başlamış, topraktan ve en baştan bir yaratılış ile. Kuran'da da bahsedildiği şekilde.

Bilimsel olarak O diğer canlılardan kalma da eserler var ama çok daha ilkel kalıyor insan eline kıyasla ve tarihsel olarak çok daha eskilere dayanıyor.

Kimya Allah'ın ve O'nda ki ilim sonsuz. Dünya da ki bütün canlılarda benzer veya benzersiz yaratılışların olması doğal. Ve bütün bu canlıların birbirine uyum içinde olması içinde belki de bu benzer kodlar ve yapılar gerekiyordu. Muntemelen benzer kimyalar ile ve benzer malzemeler ile yaratılışımızın gereği olarak, benzer kodlarımız ve benzer yapılarımız var. Ve bilim, bu benzerlikleri yapılarımızda görerek. evrim teorisine dayandırarak evrilmeye kanıt olarak gösteriyor. Halbuki hepsi birer varsayım, insan canlısı dahil söyledikleri hiç bir canlının ilk yaratılış anına hiç biri şahit değil, tahmin ve mantık yürüterek böyle olmalı denen fikir ve felsefeler.

Dostlara,arkadaşlara veya bir karşı cinse olan sevgimizin arkasında kimya olduğu gibi, diğer canlılara sevgimiz veya bağımızın arkasında da kimyamız var. Onlarla bağ içinde olabilmemiz için benzer kimyalara ve kodlara sahip olmamız, sanki sebepler ve perdeler alemine uygun düşüyor gibi.

Nisa Suresi 118-119
Allah şeytanı lânetlemiştir, o da “Kullarından belli bir pay alacağım, onları mutlaka saptıracağım, onları boş kuruntulara kaptıracağım, kesinlikle onlara emredeceğim de hayvanların kulaklarını yaracaklar, emredeceğim de Allah’ın yarattığını değiştirecekler” demiştir. Allah’ı bırakıp da şeytanı dost edinen kimse elbette apaçık bir ziyana düşmüş olur. 120
Şeytan onlara durmadan vaad eder, boş ümitler verir. Şeytanın onlara söz vermesi aldatmadan başka bir şey değildir. 121
İşte onların yeri cehennemdir, ondan kaçıp kurtulacak bir yer de bulamayacaklardır.