Konu oldukça yerinde ve net anlatılmış.
En basit düşünce şekli ile, evimizde, işyerinde bile bir işe girişmeden önce, ilkönce, etraftaki dağınıklığı toplar, masamızda ( önümüzdeki tozları alır), malzemeleri çıkarır, bir müddet planımızı yapar, sonra işe girişiriz.
Olmayan bir şey oldu mu, durup nerede eksik bir şey yaptım der, düşünür, yineleriz.
Ya da vazgeçer, orada bırakırız.
İşte, dua, dilek, istek, beklenti her ne ise, bu hazırlığı maneviyatımızda yapmamız ön koşuldur.
Bazen de, hazırlıksız yapana verilebilir, bu da “elindeki ile ne yapacak, kapasitesini arttıracak mı” sınavıdır. Milli piyango dan çıkan paranın kullanımı gibi diyelim.
Hayat ne güzel bir sınav. İzleri, işaretleri ve dersleri görebilmemiz en büyük şansımız olurdu.