Hz. Aişe anlatıyor: [Hz. Peygamber (asm)’in son hastalığında], Hz. Fatıma Resulullah (asm)’ı ziyarete geldi. Yürüyüşü tam da (babasının) yürüyüşüne benziyordu. Hz. Peygamber (asm), ‘Merhaba kızım / hoş geldin!’ dedi, sağ veya sol yanına oturttu. Sonra gizlice ona bir şeyler söyleyince ağlamaya başladı. Sonra tekrar gizlice bir şey ona söylediğinde gülmeye başladı. Bunun ne anlama geldiğini soran Hz. Aişe’ye: ‘Ben Hz. Peygamber (s.a.v)’in sırrını ifşa etmem.’ diyerek reddetmiş.

Hz. Peygamber (asm)’in vefatından sonra tekrar sorduğunda, Hz. Fatıma şunları söylemiştir:

İlk defa bana gizlice “Cebrail her Ramazan ayında bir defa Kur'an’ı bana arz ederdi / okurdu. Bu ramazanda bunu iki defa tekrarladı. Bundan ecelimin geldiğini anlıyorum.” deyince ağladım. Bunun üzerine yine gizlice “Ailemin fertlerinden bana ilk kavuşan sen olacaksın ve sen cennet ehlinin kadınlarının hanımefendisi olmaya razı olmaz mısın?” deyince ben de -sevincimden- güldüm.” (bk. Buhârî, Fezailü aṣhabi’n-nebi, 12, İstizan, 43; Müslim, Fezailü’s-saḥsbe, 97-99)......
şia kaynaklarda asli astari olmayan bir sürü yalan ve iftira vardir hepside yalandir ve hic birinin kaynagi yoktur,bu ümnetin yahudileri gibidir şii ler

__________________
'Muhammedün Seyyidü’l-Kevneyni; / Ve’l-Ferikayni min Arabi’n ve min Acemi' (Muhammed (s.a.v)