Birlikte bir hayatı paylaştığı eşiyle, çocuğuyla sürekli içten içe bir kavgayı sürdüren, çekişip duran insanlar biliyorum. Telefonda canımlı, bitanemli konuşup, telefonu kapatır kapatmaz gelmişine geçmişine kahreden insanlar biliyorum. Beklentileri ve hatta hayalleri dün bataklığında saplanıp kalmış insanlar biliyorum. Kusursuz dekorların insanları; iyi eş, iyi anne, iyi baba başrolünü sürdüren insanlar biliyorum. Sevgileri de, ilgi alakaları da ustaca rol yapmaktan öte olmayan insanlar biliyorum. Mutlu olduğuna kendini de inandırabilen bir mutsuzluk fokurduyor içlerinde.

İçleri dışa bir çevrilse yapayalnız, bir başına kalacak kadar acınası, herkese durması gerektiği yerde durduğu kadarıyla katlanabilen insanlar...

Kendi varoluş hikayelerinde adından hep iradesiz, beceriksiz, yalancı, tembel, pısırık diye bahsedilen insanlar. Hayat tercihlerinde yeterince cesur olamamış insanlar...

Kendi elleriyle karalaya karalaya doldurdukları amel defterlerinin hıncını, kendisini sevenlerden çıkaran kaprisli ve çekilmez insanlar...

Hâsılı, kendini bir türlü sevememiş insanlar!



Allah aşkına yapmayın bunu!
Allah aşkına bir kez olsun sıkı bir tevbeye cesaret edin! Bir kez olsun sıkı bir gayretin ellerinden tutun! Bir kez olsun kulladan değil de Allah'tan korkun! Bir kez olsun en azından kendinize dürüst olun! Bir kez olsun gerçekten, ciddi ciddi ve hesapsızca gülümseyin!

Olmaz mı?