Aşırı Dinciler

Günümüzde İnsanlar, İslâm Nimetinin Zevkini Tatmadıklarından, Bunun Zevkine Ermek İçin Gâyret Edenleri Aşırılıkla Suçlamaktadırlar.

Batı Kültür Yapısına Göre Kasten Şekillendirilen İnsanımızda Müslümanlık Anlayışı Son Derece Yozlaşmıştır. Laik Devletin Resmî İstatistik Verilerine Göre Halkımızın %95’i Müslüman’dır (!) Bu Oranın Çok Önemli Bir Bölümünün Müslümanlık Anlayışı Şudur:

• Gerektiği Zaman Gusül Abdesti Almak,

• Oruç Tutmak,

• Bayram Namazı Kılmak,

• Senede Bir Mevlîd Okutmak,

• Bir Yakını Öldüğünde Kur’an Okutmak,

• Eyyub Sultân ve Mevlâna Türbelerini Ziyâret Etmek,

• Arada Bir Uğur Getirsin Diye Dilenciye Para Vermek,

• Çok İhtiyarlayınca Namaz Kılmak...

İşte Entel ve Entelliğe Özenen İnsanlarımızın Kafalarında Şekillenen İslâm Budur. Bunun Haricinde Yapılanlar, Onlar İçin Aşırılıktır, Fazlalıktır, Yani Enayilik Gibi Bir Şey.

Biri Devamlı Olarak Namazlarını Muntazaman Kılıyorsa, Namazlarda Başına Sarık Sarıyor, Cemaâte Devam Ediyorsa, Misvak Kullanıyorsa, Hakk’ı Anlatıyorsa, Harâma Helâle Dikkat Ediyorsa, Tesettür Konusunda Titiz Davranıyorsa, Teheccüde Kalkıyor, Namahremlerle Tokalaşmıyor, Haremlik Selâmlığa Riâyet Ediyorsa... Bütün Bu İyiliklerinden Dolayı O, Diğerlerine Göre “Aşırı Dinci” Olup, Ölçüleri İslâm Olanlar, Ölçüsüz Yaşayanlara Göre Aşırı Dincidirler. Karısını Kızını Kaldırım Çiçeği Yapmayanlar Aşırı Dincidirler. Harem-i İsmetimi Teşhir Edip Namahremin İştihasını Kabartan Sürtük Olamam, Ben İslâm’ın Ayağının Altına Cenneti Vâ’d Ettiği Kadınım Diyenler Aşırı Dincidirler.

Dinine Bağlı Mübârek Müslümanları Kendilerine Göre Suçlu Sayarak “Aşırı Dinci” Diyenler, Kendi Rezilliklerinin Farkına Vardıkları Zaman, İğrençliklerinden Kendileri de İğreneceklerdir. Tâbiî ki Bu, Kendilerine Nâsip Olursa. Zirâ Ölçüsüzlükte İğrençlik Vardır. Cibilliyetsizlik Vardır. Ölçümüz İslâm’dır. Bu Ölçüye Uymayanlar, Kendi Hayat Tarzlarından İftihâr Ediyorlar ise, Bu Aynen İnsanın Kendi Dışkısını Yemesiyle Öğünmesi Gibi Bir Şey Olur. İşte İnsanın Kendi Dışkısını Yemekle Öğünmesi Ne Derece İğrençse, İslâm Dışı Hayat Tarzına Sahip Olması Ondan Daha da İğrençtir. Tâbiî ki Dinini Yaşayanları Aşırı Dincilikle Kendilerine Göre Suçlu Göstermek Âdiliğin Bir Başka Çeşididir.

İnsan Beş Vakit Namazını Kılarsa, Çok İyi Bir Amel Yapmış Olur. Aynı İnsan Kıldığı Bu Beş Vakit Namazın Arkasından Beş Vakit de Kazâ Namazı Kılarsa, Bu Defa Çok Daha İyi Bir Amel İşlemiş Olur ki Bu, Aşırılık Değildir.

Tesettürlü Olmak Aşırılık Değildir. Bu, Allah’ın Kullarına Kesin Emridir.

Öpüşmemek, Haremliğe Selâmlığa Riâyet Etmek, Dinde Aşırılık Değildir.

Yediğinde İçtiğinde Giydiğinde, Evine Soktuklarında, Alışverişinde Ticaretinde Siyasetinde, Ziraatında Helâl Harâm Hudutlarına Riâyet Etmek, Dinde Aşırılık Değildir.

Yalan Söylememek, Kumar Oynamamak, İçki İçmemek, İnsanları Aldatmamak, Gıybet Etmemek, İftirâ Atmamak, Doğrudan Ayrılmamak, Dinde Aşırılık Değildir.

Gece Yarısı Uykudan Kalkıp Teheccüd Namazı Kılmak, Kuşluk ve Evvabil Namazlarına Devam Etmek, Kerâhat Vakti Değilse Bir Cami veyâ Mescîde Girince Tahiyyatü’l-Mescîd Namazı Kılmak, Bir Nimete Nâil Olduğunda ya da Bir Tehlikeden Kurtulduğunda Şükür Namazı Kılmak, Dinde Aşırılık Değildir.

Kendisinin, Karısının Kızının Oğlunun ve Diğer Aile Efradının Namusuna, Şerefine Sahip Olmak, Onları Edepli, Terbiyeli, Sevk-i İdâre Etmek, Dinde Aşırılık Değildir.

Karısının Kızının Namahremlerin Tasallutuna Marûz Kalacak Davranışlarına Müsaade Etmemek, Dinde Aşırılık Değildir.

Aile Reîsinin Çoluk Çocuğuna Dinlerini Öğretmesi, Öğrenmeleri İçin İmkânlar ve Sebepler Hazırlaması, Öğrettiklerini ve Öğrendiklerini Tatbik Ettirmesi, Aşırı Dincilik Değildir.

Devamlı Abdestli Olmak, Pazartesi ve Perşembe Günleri Oruçlu Olmak, Dâima Kur’an-ı Kerîm Okumak, Zikr Üzere Yaşamak, İlim Meclislerine Devam Etmek, Her Gün En Az Bir Kötülüğü Bırakmak, Güzelliklerini Artırmak, Aşırı Dincilik Değildir.

Hâsılı, Dinin İcâblarını Yerine Getirmek, Nehy Ettiklerinden Kaçınmak, Aşırı Dincilik Değildir. Bunun Haricinde Yol Tutmak, Aşırı Derecede Kâfirliğe Hizmetkârlık Yapmaktır. Dindarlığın Aşırısı Olmaz, Dindarsızlığın Aşırısı Olur. Öyle Bir Aşırılık ki, MaazAllah İnsanı Kâfirliğe Hazırlaya-Hazırlaya, Küfre Kadar Götürür. Meselenin Özü Budur.