Aynı durumlardan muzdarip birisiyim, insan ilişkileri olarak kullanılmaya çok müsait biriyim herkes tarafından suistimal ediliyorum geç farkediyorum gerek sevgililil gerek arkadaşlık meslek falan. Uzun uzun anlatmıycam. Eski sevgilimin online eğitimle 3 senelik derslerini verdim(ha benden sonra yüzyüze eğitime geçildi tüm dönemdeki derslerin notları toplamı 100 etmiyordu orası ayrı ) elini sıcak sudan soğuk suya sokmadım maddi manevi her türlü her şeyimi verdim sonuç malum, ayrıldıktan sonra hayatına kaldığı yerden devam eden birisinin sevgisinin gerçekliğine inanmam zaten. Bilgisayar mühendisiyim, birine internet sitesi yapıyorum parasını vermiyor ben de siteyi kapatıyorum yine vermiyor hem adamın işi görülmüyor hem benim vaktim harcanmış oluyor. Arkadaşlarıma her türlü her şekilde yardım etmeye çalıştım hayatım boyunca karşılıksız maddi manevî, artık bir hiçler benim için. Babam da avukat mesela, alacakları toplayabilsek epey büyük bir miktar yapıyor ama adamın arabasını bağlatıyosun yine o parayı ödemiyor. Kimisinin evine gidiyorsun napcaksın kıyafetimi mi alcaksın diyor Bazılarında gerçekten yok. Bazıları da minareyi çalmış kılıfını da hazırlamış çakallar. Onlara hakkım helal değil işte. Gerçekten bana zararı dokunmuş kim varsa beni üzmüş olan kim varsa hiçbirine hakkım helal değil. Üzdüklerim de bana haklarını helal etmeme özgürlüğüne sahiptirler. Kısacası, insanların emekleri bu kadar değersiz olmamalı. Öznel bir karar olmakla birlikte ben helal etmemeyi tercih ediyorum. Daha diyecek çok şey var da uzatmanın manası yok yoruldum artık.